Μ. ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ - Η εντυπωσιακή Μiss Kρήτη δηλώνει ένθερμη οπαδός του ΟΦΗ
“ΟΦΗ, αγάπη μου”
Η ΜΙΣ ΚΡΗΤΗ 2009 ΜΑΡΙΑ ΤΣΑΓΚΑΡΑΚΗ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΗΝ “Π” ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΤΗΣ
ΟΜΑΔΑ ΠΡΟΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΙΛΙΤΕΣ ΝΑ ΤΟ... ΞΑΝΑΣΚΕΦΤΟΥΝΔεν χρειάζεται κάποιος να προσπαθήσει πολύ για να συνειδητοποιήσει τη
μεγάλη αγάπη της Μαρίας Τσαγκαράκη για τον ΟΦΗ και τον τόπο της.
Η νικήτρια του φετινού διαγωνισμού των Κρητικών καλλιστείων δηλώνει
τοπικίστρια και …οπαδός της ομάδας την οποία παρακολουθεί από παιδί.
Γι’ αυτό υπάρχει βέβαια και ένας πολύς ισχυρός λόγος καθώς ο πατέρας
της Μηνάς Τσαγκαράκης αποτέλεσε βασικό στέλεχος του ΟΦΗ για παραπάνω
από μια δεκαετία ξεκινώντας από τα τέλη της δεκαετίας του ’60 μέχρι τις
αρχές της δεκαετίας του ’80. Μεγαλώνοντας σε μια αθλητική οικογένεια
λογικό ήταν να πάρει τα ανάλογα ερεθίσματα και να βάλει από νωρίς τον
αθλητισμό στη ζωή της. Παράλληλα όμως η 20χρονη «Μις Κρήτη 2009» είναι
στο 3ο έτος της Φιλοσοφικής σχολής στο Ρέθυμνο. Πάνω απ’ όλα όπως
τονίζει βάζει το πτυχίο της, ενώ θα ακολουθούσε μια δεύτερη καριέρα στο
χώρο του θεάματος μόνο αν κατάφερνε να συνδυάσει και τις δύο
δραστηριότητες.
Η «Π» μίλησε με την κατά πολύ ομορφότερη απ’ όσο μπορεί να δείξουν οι
φωτογραφίες Μαρία για το ποδόσφαιρο που όπως επισημαίνει «είναι ανδρικό
σπορ», τον ΟΦΗ που «τώρα χρειάζεται βοήθεια», και για τη δική της στάση
απέναντι στη ζωή με την Μις Κρήτη 2009 να μας προτρέπει να ζούμε και να
απολαμβάνουμε ξεχωριστά την κάθε στιγμή. Σας την παρουσιάζουμε.
- Ο πατέρας σου αγωνίστηκε 12 χρόνια στον ΟΦΗ και ταυτίστηκε μαζί του.
Η απάντηση στην ερώτηση για το ποια ομάδα υποστηρίζεις φαντάζομαι ότι
είναι προβλέψιμη.
“Φυσικά υποστηρίζω τον ΟΦΗ. Ο λόγος έχει να κάνει κυρίως με τον μπαμπά
μου.
Πέρα απ’ αυτό όμως τον υποστηρίζω γιατί είναι μια ομάδα του τόπου
μας. Δεν είμαι απλός φίλαθλος αλλά οπαδός του. Πιστεύω ότι όλοι μας
πρέπει πρωτίστως να αγαπάμε τις Κρητικές ομάδες”.
- Θυμάσαι τον πατέρα σου ως παίκτη του ΟΦΗ;
“Δεν θυμάμαι τον μπαμπά μου καθόλου σαν ποδοσφαιριστή. Δεν είχα καν
γεννηθεί τότε. Τον θυμάμαι προπονητή. Όταν ήταν στον ΟΦΗ’ 94 με έπαιρνε
μαζί του στο Βαρδινογιάννειο. Τον θυμάμαι επίσης προπονητή στην ομάδα
του χωριού μου το Μοχό. Μου φαινόταν περίεργο όταν ήμουν μικρή που τον
έβλεπα μέσα στο γήπεδο να έχει ένταση και να φωνάζει γιατί τον είχα
συνηθίσει να είναι ήρεμος στο σπίτι, όπως γενικά είναι στην
καθημερινότητα του”.
- Ασχολήθηκες με τον αθλητισμό;
“Λόγω του πατέρα μου έβαλα κι εγώ το αθλητικό στοιχείο στη ζωή μου.
Πάντα καταπιανόμουν με διάφορα σπορ. Ποτέ δεν έμεινα όμως για καιρό σε
ένα συγκεκριμένο άθλημα. Μου άρεσε να αλλάζω. Πήγαινα μπαλέτο για 11
χρόνια. Έκανα γυμναστήριο και κικ – μπόξινγκ. Έκανα στίβο για μια
χρονιά στον ΟΦΗ όταν πήγαινα ακόμα στο Δημοτικό. Ήμουν σπρίντερ με
προπονητή τον κ. Κόκκινο, όμως σταμάτησα εξ’ αιτίας των μαθημάτων. Στο
γυμνάσιο πήγα για δύο χρόνια στο τμήμα τένις του “Ηράκλειο”, ενώ
πήγαινα και κολυμβητήριο χωρίς όμως να γραφτώ σε κάποιο σύλλογο. Μετά
έκανα κικ – μπόξινγκ. Όπως μου έλεγε μάλιστα ο προπονητής μου για
κορίτσι είχα πολύ δύναμη. Παράλληλα πήγαινα και στο γυμναστήριο όπου
συνεχίζω και τώρα που σπουδάζω στο Ρέθυμνο. Πιστεύω όμως ότι η καλύτερη
γυμναστική είναι αυτή που κάνω μαζί με το μπαμπά μου ο οποίος τρέχει
καθημερινά στον Κούλε. Δεν τον ακολουθώ βέβαια πιστά γιατί γυμνάζεται
ανελλιπώς κι εγώ τον περισσότερο καιρό είμαι στο Ρέθυμνο. Ότι εποχή κι
αν είναι ότι καιρό κι αν κάνει θα πάει για τρέξιμο. Τον θαυμάζω γι’
αυτό καθώς παρά την ηλικία του ο αθλητισμός παραμένει μέρος της ζωής
του”.
- Μεγαλώνοντας σε μια αθλητική οικογένεια πόσο ισχυρά ήταν τα
ερεθίσματα που έλαβες και τα βιώματα που είχαν να κάνουν με τον
αθλητισμό;
“Σίγουρα τα βιώματα ήταν έντονα. Πολλές φορές ζητούσα κι εγώ από τον
πατέρα μου να με πάρει στο γήπεδο, όμως αυτός με έπαιρνε επιλεκτικά στα
παιχνίδια. Όταν ο αγώνας ήταν «υψηλής επικινδυνότητας» προτιμούσε να με
αφήνει σπίτι βρίσκοντας διάφορες δικαιολογίες. Όταν τα πράγματα ήταν
πιο χαλαρά μου το πρότεινε αυτός. Κάτι που ξέρω για το μπαμπά μου είναι
ότι μέσα στην ομάδα ήταν πάντα το «καλό παιδί». Τον αγαπούσαν όλοι.
Ήταν προσιτός. Πολλοί είναι αυτοί που «καβαλάνε το καλάμι». Μου το λέει
αρκετές φορές και ο ίδιος. Ότι «εγώ έτσι ήμουν και θέλω κι εσύ να είσαι
το ίδιο στη συμπεριφορά σου». Μου λέει να είμαι ταπεινή και να αγαπώ
και να χαιρετώ όλο τον κόσμο”.
- Φαίνεται ξεκάθαρα ότι είσαι υπερήφανη για τον πατέρα σου.
“Είμαι. Δεν είναι μόνο αυτά που έχει πετύχει για την ομάδα που αγάπησε
αλλά και για το χαρακτήρα και την προσωπικότητα του. Είναι απλός και
γεμάτος καλοσύνη”.
- Οι γονείς σου σε παρότρυναν να ασχοληθείς με τον αθλητισμό;
“Βέβαια. Και οι δύο. Η μητέρα μου ήταν επίσης αθλήτρια στίβου σε
μεσαίες και μακρινές αποστάσεις αλλά δεν συνέχισε λόγω οικογένειας.
Περισσότερο όμως ο μπαμπάς μου με προέτρεπε να ασχοληθώ. Όταν
σταματούσα από κάποιο άθλημα μου έλεγε να συνεχίσω. Ακόμα και τώρα μου
μιλάει για της σημασία της διατροφής και της καθημερινής άθλησης. Δεν
υπάρχει φορά που να έχουμε μιλήσει στο τηλέφωνο και να μη με ρωτήσει αν
έκανα γυμναστική ή αν τράφηκα σωστά”.
- Έχεις πάει πολλές φορές στο γήπεδο;
“Αρκετές. Η πρώτη φορά ήταν σε παιχνίδι του ΟΦΗ όμως δεν θυμάμαι τον αγώνα”.
- Τι θα’ θελες ν’ αλλάξει στην ατμόσφαιρα του γηπέδου. Υπάρχει κάτι που σ’ ενοχλεί;
“Αυτό που δε μου αρέσει είναι οι ακραίες αντιδράσεις που παρατηρούνται
μερικές φορές στην εξέδρα. Είναι φυσιολογικό όταν αγαπάς μια ομάδα να
θέλεις το καλύτερο γι’ αυτήν και να φανατίζεσαι στη διάρκεια του αγώνα.
Μερικές φορές όμως ορισμένοι ξεφεύγουν. Εναντιώνονται στην αντίπαλη
ομάδα χωρίς να υπάρχει λόγος. Τυφλώνονται και ακόμα κι αν κάτι έχει
συμβεί δίκαια μέσα στο γήπεδο δεν το παραδέχονται. Δε μου αρέσει όταν ο
άλλος δε μπορεί να δεχτεί την ήττα”.
- Εσύ δεν έχεις «ξεφύγει» ποτέ;
“Ποτέ. Μπορεί να παθιάζομαι ή να έχω έρθει σε στιγμές έντασης όταν
γίνει καμιά αδικία όμως ποτέ δεν έχω φωνάξει. Δεν το κατακρίνω στους
άλλους όταν συμβαίνει, όμως είναι έξω από το χαρακτήρα μου”.
- Πώς βλέπεις σήμερα τα πράγματα στον ΟΦΗ;
“Σίγουρα η περίοδος που διανύει ο ΟΦΗ δεν είναι καλή όπως συνέβαινε
παλιότερα. Με στενοχωρεί αυτό όπως και πολλούς φιλάθλους της ομάδας.
Δεν ξέρω τι φταίει ακριβώς κι αυτό είναι κάτι που και ειδήμονες του
χώρου δε μπορούν να εξηγήσουν. Αυτό που προσωπικά πιστεύω είναι ότι
γίνεται προσπάθεια για κάτι καλύτερο”.
- Εσύ τι «ψηφίζεις»; Παγκρήτιο ή Γεντί Κουλέ;
“Καθένα από τα δύο γήπεδα έχει τα δικά του πλεονεκτήματα. Λόγω
εγκαταστάσεων πιστεύω ότι ενδείκνυται το Παγκρήτιο, όμως στο άλλο
γήπεδο υπάρχει το συναίσθημα”.
- Του χρόνου που ο ΟΦΗ θα αγωνίζεται στη Β’ Εθνική θα πηγαίνεις να τον βλέπεις;
“Εννοείται. Αν δε στηρίξουμε τώρα στα δύσκολα πώς θα ανέβει η ομάδα;”.
http://www.patris.gr/articles/159471
ΤΕΤΟΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΒΓΑΖΕΙ Η ΚΡΗΤΗ! :P
_________________
ΑΡΙΣΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΤΟΥ ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΤΟ ΜΗ ΕΞΟΜΟΙΟΥΣΘΑΙ (Μάρκος Αυρήλιος)
Τίποτα δεν πάει χαμένο..
faşizme geçit yok
OFI and let's go! Eκπομπή ΣΦΟΑ ζωντανά κάθε Τρίτη στις 1700 στον Κρήτη FM 87.5
Only players of Cretan descent and Cantera policy in OFI Creta ASAP !
ΜΠΛΕ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ.
1913, Η άλωσις των Ιωαννίνων: "Κρήτες εσώσατε την τιμήν του στρατού μας, εσώσατε την Ήπειρον.." Από τους άνδρες του Ανεξάρτητου Συντάγματος Κρητών (μαθητές και εθελοντές από την ανεξάρτητη Κρήτη) ακούσθηκε για πρώτη φορά η πολεμική κραυγή «ΑΕΡΑ» εναντίον του οχυρού του Μπιζανίου ενώ τα πολυβόλα των Τούρκων διαρκώς θέριζαν τα αμουστακα παιδιά της Κρήτης, τα οποία είχαν τέτοια ψυχική ρώμη ώστε έπεφταν από τις σφαίρες τραγουδώντας τεμάχια του Ερωτοκρίτου..