ΠΟΙΑ ΟΜΑΔΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

φιλε mario5 το παιδι εβαλε την ιστορια του εθνικου και μπορω να πω οτι περισσοτερα απο αυτα δεν τα ηξερα..
κανε κι εσυ το ιδιο..! και ο οφη εχει αδιαμφισβητητη ιστορια. βαλτην στο φορουμ να τη δουμε..
δεν υπαρχει λογος να χαλιεστε...
μην το συζητατε καν αν ειναι..!!!

Η Δόξα Δράμας έχει συνολικά 20 συμμετοχές στην Α' Εθνική με πρώτη το 1959/60 και τελευταία το 1995. Η υψηλότερη θέση που έχει καταλάβει ποτέ είναι η 6η το 1960. Επίσης έχει συμμετάσχει σε 7 ημιτελικούς κυπέλλου και την δεκαετία του 1950, η μεγάλη ομάδα της Δόξας Δράμας βρέθηκε 3 φορές σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας, χάνοντας όμως και στους 3 από τον Ολυμπιακό.

1953-54 σκορ 2-0,
1957-58 σκορ 5-1,
1958-59 σκορ 2-1.

Από
τις αρχές της δεκαετίας του '60 που άρχισαν να διοργανώνονται Εθνικά
πρωταθλήματα, τις περισσότερες σεζόν ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ συμμετείχε σ' αυτά.
Στον παρακάτω πίνακα έχετε τη δυνατότητα να δείτε την κατηγορία που
έπαιξε, τον αριθμό των αγώνων που έδωσε, τη θέση που κατέλαβε, τις
νίκες, τις ισοπαλίες, τις ήττες και τους βαθμούς κάθε σεζόν

Ο Παναιτωλικός αναδείχτηκε πρωταθλητής:
1975 (άνοδος από Β' σε Α')
1985 (από Γ' σε Β')
1989 (από Δ' σε Γ')
1992 (από Γ' σε Β')
1996 (από Γ' σε Β')
2004 (από Δ' σε Γ')
Το 2009 ανέβηκε στη Β' Εθνική κερδίζοντας 2-1 τη Ρόδο σε αγωνα κατάταξης

Μανταλοζης: Το καλύτερο τέρμα στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου και ο καλύτερος παίκτης στην ιστορία του Εθνικού. Μόνο ο Πεντζαρόπουλος του Πανιωνίου μπορεί να σταθεί δίπλα του. Εάν είχε γεννηθεί στην Ισπανία, Ιταλία ή Αγγλία, ο κόσμος θα ήξερε το όνομά του. Πάρα πολλές αστείες ιστορίες που τον αναφέρουν -- για παράδειγμα: Ήταν οι καλύτεροι φίλοι με τον Μουράτη του οσφπ. Μια μέρα ο Μουράτης στοιχημάτισε ότι ο Βαζος θα του έβαζε γκολ. Σε ένα σημείο του αγώνα, ο Βαζος ήταν μόνος του, αλλά ο Μανταλόζης τον σταμάτησε. Και όπως ο Βαζος έφευγε από την περιοχή, ο Μανταλόζης τον φώναξε και του πέταξε τη μπάλα, λέγοντας του, "έλα πίσω, ξαναπροσπάθησε!". Ο Βαζος ήταν έκπληκτος, αλλά πήρε τη μπάλα και προσπάθησε να το βάλει πάλι, τελείως μόνος. Ο Μανταλόζης τον σταμάτησε ξανά και ο Μουράτης άρχισε να γελάει. Και αυτό δεν ήταν φιλικό παιχνίδι. Ήταν κανονικότατο!

Αρβανιτης: Το δεύτερο καλύτερο τέρμα στην ιστορία του Εθνικού. Άριστα αντανακλαστικά, εξέπλησσε τους σουτέρ με τη δυνατότητά του να πάει ψηλά ή χαμηλά, πολύ γρήγορα. Έκανε σοου στο παιχνιδι και του αρεσε να ευχαριστει το κοινο. Αρπάχτηκε από τον οσφπ.

Ελευθεριαδης: Ένα μπακ του σύγχρονου ποδοσφαίρου. Μπορούσε να αμυνθει, να επιτεθεί, να κλεινει χωρους, και ήταν αλανθαστος παιχνίδι μετά από παιχνίδι. Ο Παπαιωανου τον είχε καλέσει "το καλύτερο μπακ που με παιζει στην Ελλαδα". Αρπαγτηκε από τον παο.

Κρεμμυδας: Το πλήρες λιμπερο και στοπερ. Ψηλός, δυνατος, με ιδιότητες ηγετη. Για 20 έτη, τα εντεκα ονόματα του Εθνικου αρχίζαν απο αυτον. Αρχηγος πολλές φορές

Καψης: Το στοπερ του Ευρω 2004. Οσο καλό στοπερ υπηρχε στην Ευρωπη εκεινη τη χρονια. Αρπαχτηκε από την

Κλικοπουλος: Ο Καψης της δεκαετίας του '50. Ήταν σχεδόν 2 μέτρα ψηλός και τα σεντερ φορ τον μισουσαν. Δεν περναγε τιποτα.

Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ ιδρύθηκε την Τρίτη 9 Μαρτίου του 1926 με σκοπό, όπως
αναφέρει το καταστατικό του: «Την ανάπτυξιν και έντασιν Γυμναστικού και
Αγωνιστικού φρονήματος, Την - ΗΘΙΚΗΝ - επίβλεψιν και την δυνατήν
μετασχολικήν εκπαίδευσιν των ανηλίκων, δια παιδονομίας και ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ή
κυριακών Σχολών!».

Οι άνθρωποι είχαν την ιδέα της δημιουργίας του συλλόγου έκαναν πράξη
το: «Νους υγιής εν σώματι υγιή». Η πρωτόγνωρη σκέψη και στόχος των
ιδρυτών, να παρέχει εγκύκλια μόρφωση στ' άπορα παιδιά μέσω των
Νυκτερινών Σχολών του, πρόσθεσε στο τίτλο του την λέξη
«Φιλεκπαιδευτικός» και κατέστη παράδειγμα προς μίμηση όλων των Συλλόγων
στην Ελλάδα. Πέραν του αθλητισμού, η κοινωνική προσφορά του ήταν
τεράστια σε πολύ δύσκολες εποχές. Εκατοντάδες φτωχόπαιδα μάθανε
γράμματα στις Νυχτερινές Σχολές που λειτουργούσε και σταδιοδρόμησαν
υπερήφανα στην κοινωνία.

Κουραντης: Το καλυτερο ακραιο μπακ στην Ελλάδα πριν από τον πόλεμο. Αρπαχτηκε από τον οσφπ.
Ζουρντος: Ο διάδοχος του Κουραντη, και στον Εθνικο και την εθνική ομάδα. Ένα από τα καλυτερα μπακ όλων των εποχων.

Ο Αθλητικο-κοινωνικός αυτός οργανισμός, έγραψε
σελίδες δόξης για το Αγρίνιο. Δημιουργήθηκαν τμήματα κλασσικού
αθλητισμού, βόλεϊ, μπάσκετ, σκοποβολής κ.α. αν και η ποδοσφαιρική του
ομάδα ήταν αυτή που αγαπήθηκε από Αιτωλούς και Ακαρνάνες.

Το 1954-55 το αθλητικό πείσμα των Αιτωλών γκρέμισε τα εμπόδια που έβαζε
ο ΠΟΚ και ανήλθε στο ρετιρέ των έξι (6) καλύτερων Ελληνικών ομάδων.
Μονοπωλούσε διαρκώς το περιφερειακό πρωτάθλημα, κατακτώντας τίτλους,
και δόξα, δημιουργώντας φίλους και οπαδούς.

Καρνασοπουλος: Από τα θεμέλια των πραγματικών πρωταθλητων της δεκαετίας του '50. Η μπαλα αρχίζε από αυτον πρίν παει στους θανατηφόρους επιτιθετικους εκείνης της ομάδας.
Αντονατος: Ένας μύθος στο κεντρο. Πολλα γκολ, γερα πόδια, μαεστρος του παιχνιδιού. Του αρεσαν πολυ και οι φασαριες, και εχει το ρεκορ κοκινων καρτων στον Εθνικο.
Χελμης: Το καλυτερο σεντερ χαφ στην Ελλάδα πριν από το 1950. Αρπαχτηκε από τον οσφπ.
Λαιμος: Ένα από τα θεμέλια των ομάδων της δεκαετίας του '50. Πιό ησηχος από τα άλλα αστέρια, αλλά ολοι ήξεραν την αξία του. Ένας μεγάλος παικτης με πολυ γλυκιες κινησεις. Ο σιωπηλος ηγετης που επαιρνε το παιχνιδι απανω του.

Ιωαννου: Ένα από τα μεγάλα ελληνικά χαφ της δεκαετίας του '40 και '50. Αρπαχτηκε από τον οσφπ.
Νικηφορακης: Αρχηγος της ομάδας για πολλά έτη. Έπαιξε στις μεγάλες ομάδες της δεκαετίας του '60 και ήταν ο ηγέτης. Μεγας μπαλαδορος.

Τη δεκαετία του ‘60 πρωταγωνιστούσε στο
πρωτάθλημα Β' Εθνικής και μετά από τον υποβιβασμό στο τοπικό (1972),
επανέρχεται δυναμικά. Την άνοιξη του 1975 πανηγυρίζει την άνοδο στην Α’
Εθνική κατηγορία.

Σ’ αυτή αγωνίστηκε δύο σεζόν (1975-1977) και ακολούθησε προσπάθεια
επιστροφής χωρίς αποτέλεσμα. Εφτά χρόνια αργότερα υποβιβάζεται από τη
Β’ και την περίοδο 1984-’85 κατακτάει το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής.

Κερδίζει με χαρακτηριστική ευκολία το πρωτάθλημα της Δ’
Εθνικής το 1989, το πρωτάθλημα της Γ’ Εθνικής το 1992 και το 1996 και
ένα χρόνο μετά αγγίζει το όνειρο της επιστροφής στην Α’ Εθνική, την
οποία του την στερούν οι ισχυροί της εποχής. Η νέα χιλιετία τον βρίσκει
σε καθοδική πορεία και υποβιβάζεται στη Δ’ Εθνική.

Κερδίζει το πρωτάθλημα (στον 5ο όμιλο) και αγωνίζεται
την περίοδο 2004-’05 στην Γ’ Εθνική στην οποία παραμένει παρά τα πολλά
προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Σύλλογος. Το καλοκαίρι του 2005 οι
μετοχές της ΠΑΕ περιέρχονται στον Φώτη Κωστούλα και στον Σωκράτη Τσιάρα
και αρχίζει προσπάθεια ανασυγκρότησης.

Ανακαινίζεται το γήπεδο και μετατρέπεται σε χρόνο ρεκόρ
σε πραγματικό στολίδι. Οργανώνεται σε επαγγελματικά πρότυπα και
σχεδιάζεται το μέλλον, προκειμένου, μετά από 80 χρόνια ζωής, ο Σύλλογος
να ανακτήσει την αίγλη του και να βάλει πλώρη για διακρίσεις αντάξιες
του ονόματος και της ιστορίας που διαθέτει.

Ο ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ αποτελεί σημείο αναφοράς για το Αγρίνιο
και την Αιτωλοακαρνανία. Είναι ο πρεσβευτής που χαίρει της εκτίμησης
φίλων και αντιπάλων. Με τη δυναμική που του προσδίδει η 80χρονη πορεία
του στον ελληνικό αθλητισμό, είναι έτοιμος να υλοποιήσει το όνειρο
χιλιάδων φιλάθλων του. ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΨΗΛΑ!

Επιθεση:
Χουμης: Ο καλύτερος επιθετικός στην ιστορία του Εθνικού. Αυτός και ο Βαζος του οσφπ ήταν το επιθετικό δίδυμο της εθνικής ομάδας πριν από τον πόλεμο. Το 1935, ήταν ο κορυφαίος scorer με 15 γκολ, ενώ ο δεύτερος είχε 6!! Ήταν πάντα στους κορυφαίους scorers, αλλά δεδομένου ότι ο οσφπ πήγαινε συνήθως στα πλέι-οφ, όλοι ξέρουν τώρα το Βαζο και λίγοι το μεγάλο Χούμη. Είναι ο πρώτος Έλληνας παίκτης που έπαιξε έξω. Έβαλε 7 γκολ σε 9 παιχνίδια με την Εθνική -- κανείς ποτέ δεν πλησίασε αυτό το επίπεδο παραγωγικότητας. Μετά από ένα παιχνίδι με την Ρουμανία όπου έβαλε 2 γκολ, οι Ρουμάνοι του έδωσαν ότι ήθελε και μετακόμισε εκεί. Είχε μεγάλη καριέρα και θεωρείται από τους μεγαλύτερους επιθετικούς που έχει παίξει ποτέ εκεί. Πραγματική ντροπή πόσο λίγοι άνθρωποι ξέρουν το όνομα του σήμερα -- κάποιον που ίσως να είναι ο καλύτερος επιθετικός στην Ελληνική ποδοσφαιρική ιστορία.
Χατζηωανογλου: Εάν έπαιζε για το ΠΟΚ, θα ήταν μόνιμο μέλος της εθνικής ομάδας. Ήταν ακριβώς ότι ένας ακραίος επιτιθετικός πρέπει να είναι. Γρήγορος, έξυπνος, μεγάλος σκόρερ (πρώτος στην ιστορία του Εθνικού), αλλά το μεγαλύτερο προσόν του ήταν η επιτάχυνσή του. Μπορούσε να φύγει απο σταματημένος και να επιταχύνει στα 100 μέτρα σε 11,5 δευτερόλεπτα. Εξου και το παρατσουκλι του "Τσαφ". Αρπάχτηκε από τον οσφπ, αλλά προς το τέλος της καριέρας του.
Καλκαντερα: Ήταν ο κορυφαίος σκόρερ το 1975 με 20 γκολ, και θα είχε σπάσει κάθε ρεκόρ στη σταδιοδρομία του, εάν ένα αλητάκι στις Σέρρες δεν του έσπαγε το πόδι στο πρώτο παιχνίδι του 1976. Δεν ήταν ποτέ ο ίδιος μετά από αυτό και έχασε μια μεγάλη καριέρα στην Ελλάδα, αλλά παραμένει και θα είναι πάντα ένας μύθος. Για κάποιο λόγο, το όνομά του συνδέεται με τους φίλαθλους του Εθνικού όλων των ηλικιών και θα είναι πάντα έτσι. Ο στυλοβάτης της μεγάλης ομάδας του 75.
Κρητικοπουλος: Δυστυχώς έφυγε για τον οσφπ ένα έτος πριν την μεγάλη ομάδα του 1974-75. Θα είχε κερδίσει τον τίτλο με τον Εθνικό, δεδομένου ότι κανένας στο ελληνικό πρωτάθλημα δεν θα ήταν σε θέση να παίξει Κρητικόπουλο, Καλκαντέρα, Χατζηωάνογλου στην ίδια γραμμή, ούτε ακόμη και η παράγκα (ίσως όχι... Η παράγκα βρίσκει πάντα τον τρόπο). Έμοιαζε με άλογο που έτρεχε στον ελεύθερο χώρο. Έχει ισοφαρίσει ένα παιχνίδι 0-3 με τον παο με 3 πανεμορφα γκολ στον Οικονομοπουλο. Αρπάχτηκε από τον οσφπ.
Βεναρδος: Ένας αριστερός επιτιθετικος από την κόλαση. Τον ελεγαν "σβουρα", για τις κινήσεις του, το χαμηλό κέντρο βάρους και την τρομερη του ντριμπλα. Ελαμψε με τους πραγματικούς Ελληνες πρωταθλητες της δεκαετίας του '50. Τα παιδακια στον Πειραια επαιζαν στις αλανες και τσακωνονταν για το ποιος θα κανει οτι ειναι ο Βεναρδος. Μετα προσπαθουσαν να μιμηθουν τις ντριμπλες που ειχαν δει στο γηπεδο, οταν ο Βεναρδος ζαλιζε τους "δοξασμενους" αμυντικους της παραγκας.
Καραουλανης: Ο "Χουμης" της δεκαετίας του '50. Εβαζε γκολ οπως ηθελε μέσα στην περιοχή και ήταν ο πιό επικίνδυνος πολλών επικίνδυνων επιτιθετικων που ειχε ο Εθνικος τοτε. Ο Εθνικος θα μπορούσε να έχει επανδρώσει δύο ομάδες στο ίδιο έτος και οι δύο να ερχονται στην κορυφη. Τι βαθιες ομάδες! Και ο Καραουλανης ήταν ο καλύτερος όλων εκείνων των μεγάλων επιτιθετικων. Επιθετικος που επρεπε να ειναι πολυ ψηλοτερα σημερα απο τα "αστερια" της παραγκας στην ιστορικη καταταξη μεγαλων παικτων.