Ως γνωστόν, προ 24ώρου υπερψηφίστηκε το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα παρά τις αντιδράσεις και τις πιέσεις που υπήρχαν από τον Ελληνικό λαό για διαφορετική απόφαση. Σίγουρα ζούμε σε μια δύσκολη εποχή, όπου η Ελλάδα, προκειμένου να επιβιώσει στο υπάρχον νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα, οφείλει να κάνει κάποιες αλλαγές που θα εξοικονομούν χρήμα. Η αλήθεια είναι ότι κάποιες αλλαγές πρέπει να γίνουν. Κάποιες από αυτές είναι οι μειώσεις υπέρογκων μισθών (άνω των 2000€), η κατάργηση οργανισμών οι οποίοι υφίστανται, οφθαλμοφανέστατα, για ψηφοθηρικούς λόγους (κοινώς για "βόλεμα" ανθρώπων). Από αυτό βέβαια συνεπάγεται και η άρση της μονιμότητας ώστε εν μέσω του φόβου της απόλυσης να αυξηθεί η παραγωγικότητα και φυσικά άνθρωποι που δεν χρησιμεύουν να απολυθούν. Θα μου πεις τώρα "που θα πάνε όλοι αυτοί οι απολυμένοι;" και έχεις δίκιο. Ο ιδιωτικός τομέας έχει εξουθενωθεί, ιδιαίτερα στη βόρεια Ελλάδα όπου υπάρχει και η Βουλγαρία δίπλα. Επενδύσεις από εξωτερικό ανύπαρκτες. Παραγωγή στο απόλυτο μηδέν. Ανεργία στα ύψη. Σε όλα αυτά προστίθεται και η εξαφάνηση της μικρομεσαίας τάξης που έδινε ζωή στην αγορά μιας και είχε αποφευχθεί η συσσόρευση πλούτου που επανείλθε μετά της εξαφάνηση αυτής της τάξης. Το κράτος ανύμπορο να κάνει κάτι υπακούει και υποκείπτει στις πιέσεις των αγορών και των χρηματιστών (γιατί κακά τα ψέματα οι πιέσεις στην ουσία γίνονται από ιδιώτες και όχι από κράτη). Έτσι φτάσαμε στο μεσοπρόθεσμο με το οποίο εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα του κράτους (κατα τα λεγόμενα των ειδικών που στο παρελθόν πέσαν έξω) μέχρι το 2015. Πως εξασφαλίζεται; Απλά...Με ότι βολεύει τα μεγάλα κεφάλαια. Ιδιωτικοποιήσεις ακόμα και μονοπωλιακών δημόσιων επιχειρήσεων, αύξηση της φορολογίας σε χαμηλόμισθους, μείωση του αφορολόγητου εισοδήματος (στα 571€/μήνα), κατάργηση του 8ωρου (και επίσημα πλέον και φυσικά μόνο στον ιδιωτικό τομέα), ξεπούλημα όλης της χώρας (Ελληνικά πετρέλαια, Ελληνικά Χρυσορυχεία κοκ). Τα κέρδη από όλα αυτά; 50δις €.

Πουθενά δεν είδα ωστόσο να λαμβάνεται κάποιο μέτρο για τη δημοσιονομική εξυγείανση, για την εύρυθμη λειτουργία του κράτους και γενικά κάποια προσπάθεια να αυξηθεί η παραγωγή του κράτους. Τι νόημα έχουν αυτά τα 50δις€ όταν η οικονομία ενός τόπου συνεχώς συρρικνόνεται; Το 2016 που δεν θα υπάρχει κάτι να πουλήσουμε μοιραία κυρρύτεται πτώχευση; Και τότε γιατί τα ιδιωτικοποιούν όλα; Γιατί εξευτελίζουν μισθούς, συντάξεις, παιδεία αφού μας οδηγούν σε μια ελεγχόμενη πτώχευση; Τελικά μήπως ζούμε σε μια ψευδοκρίση; Γιατί χρέος από όσο ξέρω έχουν ΟΛΕΣ (μηδενός εξαιρουμένης) οι χώρες. Και φυσικά το χρέος είναι και ανάλογο του χρήματος που βρίσκεται στην αγορά (Δηλαδή όσο περισσότερο χρήμα διαθέτει μια χώρα, τόσο μεγάλο είναι και το χρέος).

Που καταλήγουμε. Ότι όλα αυτά τα μεσοπρόθεσμα και οι ιστορίες αποτελούν μια επανάληψη της ιστορίας. Ξεπούλημα χωρών, εύκολη συσσόρευση πλούτου, διάλυση της παιδείας ώστε να μην υπάρχει οξυδερκής κρίση στο κόσμο, ενώ γίνεται όσο το δυνατόν κατευθυνόμενη στη δημιουργία εξειδικευμένων ατόμων σε μια δουλειά (ρομπότ)...εισαγωγή στον νεοφιλελευθερισμό (όπου τα πάντα είναι ιδιωτικά). Φυσικά θέλουν και φτηνά εργατικά χέρια και τι καλύτερο από τη δημιουργία ανεργίας και την εύκολη μείωση μισθών ελέου κρίσης.

Δηλαδή το κράτος από μόνο του δεν μπορεί να εξυγειανθεί χωρίς νέες δανειοδοτήσεις (που αυξάνουν συνεχώς το χρέος το οποίο δεν μπορεί ποτέ να αποπληρωθεί);

Για μένα πλέον όλα όσα συμβαίνουν έχουν καθαρό στόχο να διαλύσουν τις αδύναμες τάξεις και να δυναμόσουν την πλουτοκρατία που δυσκολευότα σε κεντρο αριστερές συνθήκες να αναπτυχθεί. Αυτή η επιτυχείς δημιουργία κρίσεων-πανικού που σοκάρουν τον λαό και σπέρνουν διχόνια δημιουργεί από ότι φαίνεται το καταλληλότερο έδαφος ώστε όλα αυτά που αποκτήθηκαν με αγώνες να εξαφανιστούν εν ριπή οφθαλμού και τα κράτη να περάσουν και επίσημα στα χέρια των λιγων.

Και αφού θέλαν τόσο πολύ να ξεπληρώσουμε το χρέος μας γιατί δεν βοηθάει η ΕΕ να εξορύξει το Ελληνικό κράτος τον ορυκτό του πλούτο και με τα κέρδη αυτά να ξεπληρώσει το χρέος (μιλάμε κυρίως για το πετρέλαιο και το χρυσό που υπάρχουν). Γιατί πίεσε και πιέζει την Ελλάδα να τα ξεπουλήσει αυτά σε ιδιώτες; Τροφή για σκέψη, αν και οι απαντήσεις είναι εύκολες...Το μόνο σίγουρο είναι ότι Διεθνή Τράπεζα, ΔΝΤ, ΕΕ, ΟΝΕ κτλ χεστήκαν για την οικονομική εξυγείανση της Ελλάδα, την ανάπτυξη της παραγωγής της και τη βοήθεια στον λαό της. Αντιθέτως σαν αρπακτικά, βρήκαν ευκαιρία να κατασπαράξουν τα πάντα, παίρνοντας όλες τις πλουτοπαραγωγικές πηγές στα χέρια τους, κάνοντας το κράτος υποχείριο των πράξεων αυτών και καθιστόντας το ανύμπορο να αντιδράσει, ενώ ταυτόχρονα δημιουργούν τις κατάλληλες συνθήκες ώστε με ευκολία να αυξήσουν τα κέρδη των προς-ιδιωτικοποίηση επιχειρήσεων που θα πάρουν στα χέρια τους.

Τέλος θα ήθελα να προσθέσω κάτι ακόμη που αφορά κυρίως κάτι που προαναφέρθηκε περί αναλογίας χρέους και κυκλοφορίας χρήματος. Για να γίνει πιο κατανοητό χρησιμοποιούμε ένα παράδειγμα.

Έστω ότι το κράτος κυρρείτει πτώχευση. Στη συνέχεια πρέπει να πάρει κάποιο δάνειο για να ξεκινήσει η οικονομική ζωή από την αρχή. Έστω ότι πήρε 2δις€. Αυτά έχουν και έναν τόκο όπερ σημαίνει ότι πρέπει λχ να επιστραφούν πίσω 2,5δις€ τα οποία όμως ουδέποτε τυπώθηκαν, άρα είναι εικονικό χρήμα. Ως εκ τούτου θα πρέπει να αυξηθεί η παραγωγή της χώρας και οι εξαγωγές τις προκυμένου να εισρεύσουν στα ταμεία της χώρας αυτά τα 500εκ€ που υπολείπονται. Αυτό σημαίνει ότι κάποια άλλη χώρα χάνει αυτό το ποσό από τα ταμεία της αφού αναγκάζεται να εισάγει προϊόντα. Με την εισαγωγή εξαφανίζεται χρήμα από τη χώρα, άρα αυξάνεται το έλλημα. Τι σημαίνει αυτό; Ότι αναγκαστικά πρέπει να υπάρχουν χώρες που χρωστάν και δεν μπορούν να εξοφλήσουν το χρέος τους αφού αναγκάζονται σε συνεχείς δανειοδοτήσεις, αφού εισάγουν συνεχώς προϊόντα και χάνουν το χρήμα των δανειοδοτήσεων επιστρέφοντάς το στους δανειοδότες του. Και στον αντίποδα υπαχουν οι χώρες που χρωστάν και αυτές (αφού οι τόκοι είναι εικονικό χρήμα και δεν εξοφλούνται ποτέ) αλλά κάνουν εξαγωγές και έτσι καλύπτουν το χρέος που δημιουργείται και άρα εξοφλείται το δάνειό τους.

Από όλα αυτά καταλήγουμε σε ένα εικονικό χρέος ή κάνω λάθος;