ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ 5 4.5 25

ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Σελίδα 19 από 29 Previous  1 ... 11 ... 18, 19, 20 ... 24 ... 29  Next

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από palios-4 στό Παρ Apr 05, 2013 10:38 pm

Ποιος ξέρει τον Ναύαρχο Παππά και το “Βέλος”;

http://www.gazzetta.gr/gnomes/article/387476-poios-kserei-ton-nayarxo-pappa-kai-%E2%80%9Cbelos%E2%80%9D






EΝΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΙΣΩΣ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗΣ

palios-4
Super Member

Αριθμός μηνυμάτων: 3936
Ηλικία: 48
Τόπος: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Ομάδα: Ατρόμητος
Ομάδα: ΑΤΡΟΜΗΤΑΡΑ
Registration date: 30/10/2008

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από coldlife στό Σαβ Apr 06, 2013 2:06 pm

Προκαλεί το δημοκρατικό αίσθημα ο Μπαρμπαρούσης

Το γεγονός ότι το στρατόπεδο του Μεσολογγίου, φέρει το όνομα του Μεσολογγίτη αξιωματικού -αγωνιστή κατά της χούντας Σπύρου Μουστακλή, ενόχλησε φαίνεται πως βουλευτή της Χρυσής Αυγής, που καταθέτοντας ερώτηση δείχνει πως είναι και… ακατατόπιστος!

Στην ερώτηση- πρόκληση προς το δημοκρατικό αίσθημα των πολιτών, ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής, επιθυμεί να μάθει τους λόγους που το στρατόπεδο μετονομάστηκε (σ.σ. κάτι που έχει γίνει εδώ και χρονιά) και πήρε το όνομα του μεγάλου αγωνιστή της δημοκρατίας Σπύρου Μουστακλή, του αξιωματικού που έμεινε ανάπηρος από τα χτυπήματα του αρχιπραξικοπηματία Ιωαννίδη και των βασανιστών του ΕΑΤ - ΕΣΑ.

Διαβάστε την ερώτηση του βουλευτή:
«Το στρατόπεδο στο Μεσολόγγι, στο οποίο λειτουργούσε επί σειρά ετών και Κέντρο Εκπαιδεύσεως Νεοσυλλέκτων, ονομαζόταν «Στρατόπεδο Οπλαρχηγού Χρήστου Καψάλη», προς τιμή του θρυλικού οπλαρχηγού της Ρούμελης, που συγκίνησε όλο τον κόσμο με την ανατίναξη της πυριτιδαποθήκης όταν έγινε η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου. Εδώ και μερικά χρόνια το στρατόπεδο μετονομάστηκε σε «Στρατόπεδο Αντιστρατήγου Σπύρου Μουστακλή.

Ερωτάται ο κύριος Υπουργός:

1) Για ποιους λόγους πραγματοποιήθηκε η αλλαγή αυτή ονομασίας;
2) Η ηγεσία του υπουργείου θεώρησε την ηρωική μορφή του Χρήστου Καψάλη κατώτερη από αυτή του Μουστακλή;
3) Με ποια κριτήρια προτιμήθηκε να δοθεί το όνομα του στρατοπέδου στον Σπύρο Μουστακλή;»

Αξίζει να σημειωθεί πως ο κ. Μπαρμπαρούσης έχει κάνει .. λάθος και τα στρατόπεδα, αφού στρατόπεδο Καψάλη ονομάζονταν αυτό που βρίσκονταν στην είσοδο της πόλης (που στεγάζονταν η στρατολογία) και όχι αυτό του Κέντρου Εκπαίδευσης, που είχε άλλη ονομασία (ταγματάρχη Δημήτρη Βλαντούση). Ο βουλευτής είναι διπλά εκτεθειμένος, δυστυχώς για τον ίδιο και το κόμμα του…

Αφού πιθανώς ο κ. Μπαρμπαρούσης δεν γνωρίζει, παραθέτουμε παρακάτω ποιος ήταν ο αντιστράτηγος Σπύρος Μουστακλής:




Ο Σπύρος Μουστακλής (1926-28 Απριλίου 1986) ήταν αξιωματικός του ελληνικού στρατού με σημαντική αντιδικτατορική δράση.
Γεννήθηκε στο Μεσολόγγι και σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων. Έλαβε μέρος στον εμφύλιο πόλεμο, ενώ κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας συμμετείχε στο κίνημα του Ναυτικού. Συνεργάστηκε με τους αξιωματικούς του ναυτικού ως ταγματάρχης και ήταν από τους λίγους αξιωματικούς του στρατού που πήραν μέρος. Το κίνημα του Ναυτικού προδόθηκε πριν την εκδήλωσή του, με αποτέλεσμα μεταξύ των αξιωματικών να συλληφθεί και ο ίδιος (22 Μαΐου 1973).

Κρατήθηκε στα κρατητήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ για 47 ημέρες όπου βασανίστηκε άγρια. Κατά τη διάρκεια των βασανιστηρίων ένα βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα προκάλεσε εγκεφαλικό με αποτέλεσμα να διακομιστεί (με καθυστέρηση πολλών ωρών) στο 401 Γ.Σ.Ν.Α., όπου εισήλθε με το ψευδώνυμο "Μιχαηλίδης" και αιτιολογία εισαγωγής "τρακάρισμα στον Ιππόδρομο". Το εγκεφαλικό τού προκάλεσε ολική παράλυση των δεξιών του άνω και κάτω άκρων. Η αρχική διάγνωση ήταν "αφασία κινητικού τύπου, με μπλοκαρισμένο το κέντρο της κίνησης και της ομιλίας, εξαιτίας του εγκεφαλικού που προκλήθηκε από βίαιο χτύπημα στην καρωτίδα".[1] Στη συνέχεια μεταφέρθηκε στην Πολυκλινική Αθηνών και ακολούθως στο ΚΑΤ, όπου παρέμεινε για δυο χρόνια, υποβαλλόμενος σε εντατικές φυσικοθεραπείες. Ύστερα από προσπάθειες πολλών μηνών, ο Μουστακλής κατάφερε να σταθεί όρθιος και να περπατήσει, αλλά δεν μπόρεσε να ξαναμιλήσει.

Έπειτα από αυτό το συμβάν, το δικτατορικό καθεστώς, φοβούμενο αντιδράσεις, μετρίασε τα βασανιστήρια κατά των αξιωματικών που είχαν συλληφθεί. Η τραγική κατάληξη του Μουστακλή αλλά και η ηρωική του στάση παραμένουν ακόμα σύμβολα αντιδικτατορικής δράσης.
Μετά το θάνατό του, δόθηκε τιμητικά το όνομά του στο στρατόπεδο-κέντρο νεοσυλλέκτων του Μεσολογγίου (Σύνταγμα Πεζικού). Στο όνομά του επίσης υπάρχει οδός στην Πυλαία Θεσσαλονίκης.

http://www.agriniopress.gr/koinonia/19903-mparamparousis-erotisi-stratopedomoustakli

Ποσο ανιστορητο και γεματο κακεντρεχεια... ειναι αυτο το ανθρωποειδες...?Ποσο τραγικα ΗΛΙΘΙΟΙ...ειναι αυτοι που του εδωσαν την πολυτιμη ψηφο τους...

_________________
Μας κλεβουν το ποδοσφαιρο..κι'εμεις σκοτωνομαστε μεταξυ μας.Δεν θα γινουμε ΠΟΤΕ...σαν αυτους.ΟΧΙ βια στα γηπεδα.Ο Τιτορμος,στο ΣΩΣΤΟ εμβλημα του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ Γ.Φ.Σ  ειναι στραμμενος ΑΡΙΣΤΕΡΑ ...ΟΧΙ δεξια...!!!


coldlife
Moderator
Moderator

Αριθμός μηνυμάτων: 9368
Ηλικία: 37
Τόπος: Νεος Κοσμος,Αθηνα
Ομάδα: Παναιτωλικός
Ομάδα: ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γ.Φ.Σ
Registration date: 05/08/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από sellos στό Σαβ Apr 06, 2013 6:33 pm


Πέθανε ο ναύαρχος Νίκος Παπάς κυβερνήτης του Α/Τ Βέλος
ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 05/04/2013 11:46 | ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: 05/04/2013 13:43
http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=506160

Κυβερνήτης του θρυλικού αντιτορπιλικού είχε πρωτοστατήσει στο Κίνημα του Πολεμικού Ναυτικού κατά της Χούντας, το 1973


_________________
toros - ΤΣΙΠΡΟ fans

sellos
Admin

Αριθμός μηνυμάτων: 26498
Ηλικία: 5
Τόπος: ΑΘΗΝΑ
Ομάδα: ΠΑΣ
Registration date: 01/11/2008

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από mario4 στό Σαβ Apr 06, 2013 6:42 pm

ε ρε δίοπες και κελευστές... Very Happy

mario4
Top Poster
Top Poster

Αριθμός μηνυμάτων: 16816
Τόπος: ΛΑΣΙΘΙ
Ομάδα: ΟΦΗ
Ομάδα:
Μισή μυριάδα έτη
λατρεύουμε του ΟΦΗ την Ιδέα..
Registration date: 27/05/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από coldlife στό Κυρ Apr 07, 2013 10:43 am

Σαν σημερα 7 Απριλιου του 1943 ιδρυθηκαν με νομο απο τον κατοχικο πρωθυπουργο Ι. Ραλλη τα ταγματα ασφαλειας.Με...νομο,δηλαδη επιβληθηκε απο τους...επανω.Επανω τοτε...ηταν οι Γερμανοι και οι Ελληνες συνεργατες τους...

Τα εγκλήματα των Γερμανοτσολιάδων – Η “Χρυσή Αυγή” είναι απόγονοί τους




Ο Δήμος Σταρένιος στην ταινία “Η Χαραυγή της Νίκης” έχει αποδώσει χαρακτηριστικά το ρόλο του προδότη – συνεργάτη των ναζί με τη γνωστή ατάκα: “Μας αγαπάνε οι Γερμανοί. Σαν φίλοι μας ήρθαν”. Δεν πρόκειται για καρικατούρα. Ο Ξενοφών Γιοσμάς, ένας από τους πιο γνωστούς ταγματασφαλίτες, στη δίκη του για την εμπλοκή στην υπόθεση Λαμπράκη δήλωνε: “Και αν συνεργάστηκα με τους Γερμανούς το έκανα για το καλό της πατρίδος... Τους Γερμανούς τους αγαπούσα και αυτοί με θεωρούσαν τον υπ'αριθμόν ένα τίμιον Έλληνα.”

Ο Γιοσμάς που έχει μείνει στην ιστορία με το γερμανικό χαϊδευτικό του, “Φον Γιοσμάς” έχοντας “υπηρετήσει” σε διάφορες ομάδες συνεργατών, όπως στον “Εθνικό Ελληνικό Στρατό” και ως ανθυπολοχαγός στο τάγμα του Γεωργίου Πούλου, έφυγε μαζί με τους Γερμανούς στην απελευθέρωση, έμεινε για ένα διάστημα στη Βιέννη και επέστρεψε στην Ελλάδα το ‘47. Ενώ είχε καταδικαστεί σε θάνατο ως προδότης, πήρε χάρη από τον βασιλιά Παύλο και βγήκε από τη φυλακή μόλις το '51.
Στη δεκαετία του '60 με τον “Σύνδεσμο Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος" τροφοδοτούσε με τραμπούκους τον παρακρατικό μηχανισμό. Η συμμορία στηνόταν στρατολογώντας κοινωνικά απόβλητα και συναντιόταν στην ταβέρνα με το ταιριαστό όνομα: “Τα έξι γουρουνάκια”. Τα μέλη του Συνδέσμου πήγαιναν με περιβραχιόνια σε συνδικαλιστικές συγκεντρώσεις ενώ το '63 επιστρατεύτηκαν από τη Χωροφυλακή για να “προστατέψουν” τον ντε Γκολ στη διάρκεια επίσκεψής του. Ο Κοτζαμάνης, ένας από τους δύο που έκαναν την δολοφονική επίθεση στον βουλευτή της Αριστεράς, Γρηγόρη Λαμπράκη, το Μάη της ίδιας χρονιάς, ήταν μέλος του “Συνδέσμου”.

Είναι λοιπόν πολύ δύσκολο το μασκάρεμα που προσπαθούν να κάνουν οι φασίστες σήμερα όταν θέλουν να ψαρέψουν στα θολά νερά παίζοντας τους “αντιμνημονιακούς”, “πατριώτες” με δόσεις “αντίστασης στη γερμανική κατοχή”. Οι Χρυσαυγίτες δηλώνουν χωρίς ντροπή ότι “Τα τάγματα ασφαλείας ήταν ελληνικά στρατεύματα Εθνικιστών, που πολέμησαν εναντίον των κομμουνιστών. Οι Χίτες επίσης, όντας Εθνικιστές έκαναν αντικομμουνιστικό αγώνα.”
Είναι οι πολιτικοί απόγονοι και υπερασπιστές των Γερμανοτσολιάδων, των ταγμάτων ασφαλείας και των υπόλοιπων ανάλογων οργανώσεων που συνεργάστηκαν ανοιχτά με τους ναζί στη διάρκεια της κατοχής και πρωτοστάτησαν στα εγκλήματά τους. Οι φασιστικές συμμορίες επιβίωσαν στις επόμενες δεκαετίες μετά τον εμφύλιο επειδή άλλαξαν αφεντικό, από τους ναζί πουλήθηκαν στους Άγγλους και στη συνέχεια στις κυβερνήσεις που ήθελαν να τσακίσουν το εργατικό κίνημα και την Αριστερά.

Τα Τάγματα Ασφαλείας άρχισαν να σχηματίζονται το 1943 από την κατοχική κυβέρνηση Ράλλη. Οι Γερμανοί χρειάζονταν ένοπλα σώματα για να τους βοηθήσουν στην καταστολή της Αντίστασης. Η δύναμη του κινήματος όμως ήταν τέτοια που δεν εμπιστεύονταν ούτε ότι η Χωροφυλακή είναι “καθαρή από κομμουνιστές”. Έτσι ο Ράλλης εξόπλισε τους Εύζωνες, τους τσολιάδες των Ανακτόρων, που μέχρι τότε ήταν άοπλοι και τους παραχώρησε στους ναζί για να αναλάβουν τη βρόμικη δουλειά.
Συμμορίες

Ο χαρακτηρισμός “γερμανοτσολιάδες” είναι λοιπόν απολύτως λογικός. Παράλληλα, σε διάφορα σημεία της Ελλάδας, είχαν αρχίσει να στήνονται άλλες συμμορίες που χτυπούσαν το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ, κάποιες φορές με πρωτοβουλία των τοπικών κατακτητών, άλλες με πρωτοβουλία Ελλήνων της “καλής κοινωνίας” που χρειάζονταν κάποιους για να προστατέψουν την περιουσία τους και τα χωράφια τους.

Ο Διονύσιος Παπαδόγκονας (πατέρας του μετέπειτα βουλευτή και Υπουργού της Νέας Δημοκρατίας) ανέλαβε να ενοποιήσει αυτά τα σώματα δωσίλογων, κάτι που έγινε την Άνοιξη του '44. Συνέχισαν να υπάρχουν ομάδες που δεν μπήκαν σε απόλυτο έλεγχο, όπως για παράδειγμα, το τάγμα του συνταγματάρχη Πούλου στη Βόρεια Ελλάδα, που είχε προσχωρήσει ανοιχτά στο ναζισμό, φορώντας αγκυλωτούς σταυρούς και καταγγέλλοντας ακόμη και τις κατοχικές κυβερνήσεις ως όργανα “μασώνων και εβραίων”.

Όμως, μικρή απόσταση τους χώριζε από τους Ταγματασφαλίτες του Παπαδόγκονα. Γερμανικά άρβυλα φορούσαν όλοι, είτε με φουστανέλα, είτε με χιτώνιο του ελληνικού στρατού ή της Βέρμαχτ. Όταν έγινε απόπειρα δολοφονίας κατά του Χίτλερ τον Ιούλη του '44, ο Παπαδόγκονας τού έστειλε μήνυμα συμπαράστασης που τελείωνε με τη φράση “Κύριε, διαφύλασσε τον Χίτλερ”, ενώ σύμφωνα με την Καθημερινή της εποχής υπήρξε και απάντηση: “Ο Φύρερ εκφράζει τας ευχαριστίας του προς τον κ. Παπαδόγκονα και τους εθελοντάς του”.

Οι ταγματασφαλίτες ήταν πλήρως ενσωματωμένοι στα γερμανικά στρατεύματα. Ο Γιούργκεν Στρόοπ και ο Βάλτερ Σιμάνα, τοπάρχες των SS και της γερμανικής αστυνομίας ήταν αυτοί που έδιναν τις διαταγές κινήσεων και τις άδειες οπλοφορίας. Στους πίνακες της Βέρμαχτ που μετράνε τους νεκρούς, οι ταγματασφαλίτες αθροίζονται μαζί με τους ναζί. Αντίστοιχα, στις αναφορές τους, οι ταγματασφαλίτες μετρούσαν τους Γερμανούς ως “δικούς τους”. Τον Ιούνη του '44, ο συνταγματάρχης Χρήστος Γερακίνης στην Ευβοια αναφέρει: “Εκ των ημετέρων, εις Γερμανός βαρέως τραυματίας”.

Τα “ευζωνικά τάγματα” στην Αθήνα διαδραμάτισαν βασικό ρόλο στα μπλόκα στις γειτονιές. Στην Κοκκινιά, την Καλογρέζα, τα Λιόσια, το Βύρωνα, τα Παλιά Σφαγεία (Κουκάκι), την Καλλιθέα και σε άλλες περιπτώσεις, ήταν οι ταγματασφαλίτες που διαλέγουν ποιοι θα εκτελεστούν, ποιοι θα σταλούν για καταναγκαστική εργασία στη Γερμανία και ποιοι θα αφεθούν ελεύθεροι. Πολλές φορές, το προσωπικό μίσος ξεπερνάει ακόμα και τις στοχεύσεις των ναζί. Στην Κοκκινιά οι ταγματασφαλίτες προσπάθησαν να ξανασυλλάβουν ανθρώπους που οι Γερμανοί είχαν αφήσει ελεύθερους.

Στην ύπαιθρο, τα Τάγματα συμμετείχαν στις σφαγές και στις πυρπολήσεις ολόκληρων χωριών. Στο Χορτιάτη το Σεπτέμβρη του '44, δολοφόνησαν 146 ανθρώπους, από τους οποίους 128 γυναίκες και παιδιά. Επικεφαλής της επιχείρησης ήταν ο Φριτς Σούμπερτ, που και στη Βόρεια Ελλάδα και στην Κρήτη έστησε γύρω του αιμοβόρα τάγματα ασφαλείας. Μια περιγραφή από το Χορτιάτη λέει: “Περισσότερα από 80 γυναικόπαιδα οδηγήθηκαν από το καφενείο του Μπαντάτσιου στον φούρνο του Στ. Γκουραμάνη για να καούν ζωντανά. Οταν το πλήθος έφτασε στο φούρνο, ο Σούμπερτ - κατ' άλλους ο υπασπιστής του Γ. Καπετανάκης - φώναξε έξαλλος: «Φωτιά, φωτιά. Κλείστε τους και μην αφήνετε κανένα να φύγει. Θα τους κάψουμε όλους!» Απ' έξω τοποθετήθηκαν φρουροί με την εντολή να σκοτώσουν όποιον τολμούσε να ξεμυτίσει απ' τον φούρνο.
Επειδή όμως, το οίκημα ήταν κατάμεστο από κόσμο και οι έγκλειστοι συνωστίζονταν πίσω από τις πόρτες και τα παράθυρα, οι Σουμπερτίτες, για να μειώσουν την πίεση, τοποθέτησαν ένα πολυβόλο και απ' τό μικρό παράθυρο της μπροστινής πόρτας άρχισαν να πυροβολούν, σκοτώνοντας και τραυματίζοντας πολλά γυναικόπαιδα. Έπειτα έριξαν ξερά χόρτα πάνω στα σώματα των νεκρών και των τραυματιών και με ένα φλογοβόλο πιστόλι έβαλαν φωτιά.”

Βασανιστήρια

Στα “κατορθώματα” των Σουμπερτιτών στην Κρήτη περιλαμβάνονται αναρίθμητα βασανιστήρια, κακοποιήσεις, εμπρησμοί και εκτελέσεις. Ένα από τα εγκλήματα που καταγράφονται είναι κατά του βοσκού Ι. Ξυλούρη ή Ξυλουρογιάννη που τον έδεσαν με τρίχινο σχοινί από τον λαιμό σε ένα γάιδαρο και ενώ τον τραβούσαν του έβγαλαν τα μάτια.
Τους Έλληνες που στρατολογούσε ο Σούμπερτ (ντόπιους γερμανόφιλους, δωσίλογους, αλλά και βαρυποινίτες από τις φυλακές της Κρήτης) τους περνούσε από τελετουργικά μύησης, από αυτά που κάνουν ακόμα οι Χρυσαυγίτες. Ο ιστορικός Χάγκεν Φλάισερ έχει καταγράψει:
“Οι νεοσύλλεκτοι μεταφέρθηκαν στην Νέα Καλλικράτεια και το απόγευμα της ίδιας μέρας φόρεσαν ιταλικές στολές αφού πρώτα υποχρεώθηκαν να πλυθούν στη θάλασσα. Το βράδυ σε μια νεκροκεφαλή ζωγραφισμένη επάνω σε κράνος, που ο Σούμπερτ φύλαγε στην περιβόητη βαλίτσα του, έδωσαν τον όρκο του ταγματασφαλίτη που κατέληγε με τη φράση «ελευθερία ή θάνατος».”

Οι ταγματασφαλίτες είχαν μια διαφορά σε σχέση με τους ναζί. Οι γερμανοί διοικητές είχαν να διαχειριστούν μια χώρα υπό κατοχή, ενώ οι συνεργάτες τους σκέφτονταν ήδη την επόμενη μέρα. Γι' αυτό και ο έλεγχός τους και η καταστολή τους πήγαινε σε μεγαλύτερο βάθος μέσα τις τοπικές κοινωνίες. Για παράδειγμα, όπως αναφέρει ένα μέλος τοπικού θεατρικού ομίλου στον Πύργο, μετά την είσοδο των ταγματασφαλιτών στην πόλη, “διέλυσαν όλους τους συλλόγους της πόλης και σταμάτησε κάθε πολιτιστική κίνηση... Τα πάντα νεκρώθηκαν. Αρχίζει μια νέα Κατοχή, χειρότερη από τη Γερμανική”. Ενώ και στην Εύβοια, οι ταγματασφαλίτες προχωρούσαν σε επανειλημμένο κάψιμο ιδιωτικών βιβλιοθηκών.
Από την Εύβοια υπάρχει και η μαρτυρία για την είσοδο των ταγμάτων στο χωριό Στρόπωνες, όπου έπιασαν την εβραία δασκάλα του χωριού “την παλούκωσαν όπως οι Τούρκοι το Διάκο, αφού την ατίμασαν και τη βασάνιζαν όλη μέρα”. Το αποτέλεσμα συνήθως ήταν από όπου περνούσαν οι ταγματασφαλίτες, το ΕΑΜ να καταφέρνει να κερδίζει ακόμη περισσότερο κόσμο που μισούσε τους συνεργάτες των ναζί.

Το φθινόπωρο του '44, ο ΕΛΑΣ αναλαμβάνει πλέον να αφοπλίσει τους Ταγματασφαλίτες και να καθαρίσει τις περιοχές απο την τρομοκρατία τους. Τις περισσότερες φορές αυτό έγινε αναίμακτα. Κάποιες φορές, ο κόσμος αυθόρμητα ήταν που λιντσάρισε τους ταγματασφαλίτες, ακόμα και όταν το τοπικό ΕΑΜ-ΕΛΑΣ προσπαθούσε να κρατήσει τα προσχήματα. Αυτό έγινε στις κεντρικές πλατείες της Πύλου και της Καλαμάτας. Αλλού χρειάστηκε ο ΕΛΑΣ να τους συντρίψει στρατιωτικά: στον Πύργο, την Καλαμάτα, το Μελιγαλά, τον Αχλαδόκαμπο, τους Γαργαλιάνους και αλλού.

Οι Ταγματασφαλίτες θα ήταν μια άθλια λεπτομέρεια της ιστορίας. Οι περισσότεροι, με το στίγμα του προδότη και του εγκληματία, θα αναγκάζονταν να κρυφτούν ή να αυτοκτονήσουν. Όμως, το νέο καθεστώς που στηνόταν στα τέλη του '44, δεν είχε άλλο ντόπιο ένοπλο σώμα να στηριχτεί πάνω του. Η κυβέρνηση Παπανδρέου βάζει τουλάχιστον χίλιους ταγματασφαλίτες να πολεμήσουν ως συντεταγμένη μονάδα στη μάχη της Αθήνας το Δεκέμβρη του '44. Ταγματασφαλίτες επανδρώνουν και τα καινούργια Τάγματα Εθνοφυλακής.

Οι γερμανοτσολιάδες γίνανε σε μια νύχτα βρετανοτσολιάδες. Αρκετοί μπήκαν στο στράτευμα, στους Ευέλπιδες και έγιναν αξιωματικοί καριέρας. Ο υποδιοικητής των ταγματασφαλιτών της Χαλκίδας, Χρήστος Γερακίνης, έγινε υποδιοικητής της Σχολής Ευελπίδων λίγο μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας.

Το κράτος τούς είχε ανάγκη και τους προστάτεψε, αθωώνοντάς τους στις δίκες των δωσιλόγων που ακολούθησαν. Γιατί, όπως δήλωνε ένας επώνυμος εθνικόφρονας, πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, υπερασπιζόμενος έναν ταγματασφαλίτη στο δικαστήριο: “Αν δεν ήταν αυτός κύριε πρόεδρε, ούτε εσείς θα ήσασταν στην έδρα που κατέχετε, ούτε εγώ μάρτυς”.
Οι ταγματασφαλίτες υπηρέτησαν τους ναζί ως γερμανοτσολιάδες και βοήθησαν στη διάσωση όλου του σάπιου παλιού καθεστώτος μετά την Απελευθέρωση. Είναι πρόκληση οι πολιτικοί τους απόγονοι να τολμάνε ακόμη και να εμφανίζονται δημοσίως, πόσο μάλλον να το παίζουν “αντιστασιακοί”.
• Πολλά από τα στοιχεία αυτού του κειμένου προέρχονται από το βιβλίο “Η αυτολογοκριμένη μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική εθνικοφροσύνη” του Τάσου Κωστόπουλου, εκδ. Φιλίστωρ.

http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/2012/03/blog-post_3132.html?spref=tw

_________________
Μας κλεβουν το ποδοσφαιρο..κι'εμεις σκοτωνομαστε μεταξυ μας.Δεν θα γινουμε ΠΟΤΕ...σαν αυτους.ΟΧΙ βια στα γηπεδα.Ο Τιτορμος,στο ΣΩΣΤΟ εμβλημα του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ Γ.Φ.Σ  ειναι στραμμενος ΑΡΙΣΤΕΡΑ ...ΟΧΙ δεξια...!!!


coldlife
Moderator
Moderator

Αριθμός μηνυμάτων: 9368
Ηλικία: 37
Τόπος: Νεος Κοσμος,Αθηνα
Ομάδα: Παναιτωλικός
Ομάδα: ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γ.Φ.Σ
Registration date: 05/08/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από john gate-5- στό Δευ Apr 08, 2013 12:41 pm

mario4 έγραψε:μην βάζεις το στόμα σου την εκκλησία θα πέσει κάνας τζον να σε κάψει. Very Happy

Ε,καλά αυτό είναι η προσωποποίηση της βλακείας.
Ποιος σου είπε ότι εγώ συμφωνώ ή αποδέχομαι τις ντροπιαστικές εκείνες τακτικές των Ρωμαιοκαθολικών;
Σοβαρέψου.
Και επίσης ξεχνάς κάτι βασικό.
Το ότι κάποιοι κυνηγώντας την θρησκευτική εξουσία (Πάπας) εφάρμοσαν τέτοιες χυδαίες τακτικές δεν σημαίνει ότι με βάση αυτό μπορεί να κριθεί ο Χριστιανισμός.
Και εγώ μπορεί να έχω σκοτώσει,να έχω βιάσει κτλπ αλλά να είμαι Χριστιανός.
Αυτό δεν συναύδει όμως με τις διδασκαλίες και τις αξίες του Χριστιανισμού.

john gate-5-
Total member

Αριθμός μηνυμάτων: 9702
Ομάδα: Πιερικός
Registration date: 27/11/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από mario4 στό Δευ Apr 08, 2013 1:21 pm

πως δεν συναδει? η εγκληματικη ιστορια του χριστιανισμου μας διδασκει διαφορετικα. Very Happy

mario4
Top Poster
Top Poster

Αριθμός μηνυμάτων: 16816
Τόπος: ΛΑΣΙΘΙ
Ομάδα: ΟΦΗ
Ομάδα:
Μισή μυριάδα έτη
λατρεύουμε του ΟΦΗ την Ιδέα..
Registration date: 27/05/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από palios-4 στό Δευ Apr 08, 2013 1:26 pm

Αυτοι που μαχαιρωνουν τους μαυριδερους και οι ιδιοι ειχανε παει εξω απο ενα θεατρο και διαμαρτυρονταν, ειναι χριστιανοι;

palios-4
Super Member

Αριθμός μηνυμάτων: 3936
Ηλικία: 48
Τόπος: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Ομάδα: Ατρόμητος
Ομάδα: ΑΤΡΟΜΗΤΑΡΑ
Registration date: 30/10/2008

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από regularpaul στό Δευ Apr 08, 2013 5:46 pm

Αν θυμηθούμε και τον λόγο τους, μου κάνουν για βαθιά θρησκευόμενοι άνθρωποι.

«Πουστράκι τελειώνετε, κατάλαβες; Τελειώνουν τα πουστράκια. Άντε κωλομπήχτες, μαλάκες ηθοποιοί του κώλου, ε μαλάκες ηθοποιοί του κώλου. Κοίτα πουτανάκι, έρχεται η ώρα σου. Τράβα ρε, τράβα, έρχεται η ώρα σου. Έρχεται ρε και η αστυνομία σας φυλάει τα κωλαράκια, αφού σας τα γαμάνε που σας τα γαμάνε οι Πακιστανοί ρε. Αδερφές ξεσκισμένες. Γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες, ε γαμημένες αλβανικές κωλοτρυπίδες»

regularpaul
Advanced Member

Αριθμός μηνυμάτων: 474
Ομάδα: Ιωνικός
Ομάδα: ΙΩΝΙΚΟΣ
Registration date: 20/11/2008

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από zaxos4snakes στό Δευ Apr 08, 2013 10:17 pm

mario4 έγραψε:πως δεν συναδει? η εγκληματικη ιστορια του χριστιανισμου μας διδασκει διαφορετικα. Very Happy

Συναύδει ρε αστοιχείωτε Very Happy

zaxos4snakes
Forum Adict

Αριθμός μηνυμάτων: 11096
Ηλικία: 32
Τόπος: therissos city 4 not normal fans
Ομάδα: ΟΦΗ
Ομάδα: ΟΦΗ
Registration date: 07/06/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από palios-4 στό Δευ Apr 08, 2013 10:19 pm

συναυδει;
πεφτεις και τα χεις παιξει;

palios-4
Super Member

Αριθμός μηνυμάτων: 3936
Ηλικία: 48
Τόπος: ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Ομάδα: Ατρόμητος
Ομάδα: ΑΤΡΟΜΗΤΑΡΑ
Registration date: 30/10/2008

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από zaxos4snakes στό Δευ Apr 08, 2013 11:22 pm

Xάνεις τα πλέι οφ και χάνεις και το χιούμορ σου μαζί? Very Happy

zaxos4snakes
Forum Adict

Αριθμός μηνυμάτων: 11096
Ηλικία: 32
Τόπος: therissos city 4 not normal fans
Ομάδα: ΟΦΗ
Ομάδα: ΟΦΗ
Registration date: 07/06/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από coldlife στό Τετ Apr 10, 2013 11:03 am

Σάκκο και Βαντσέτι

To 1927, στην πολιτεία της Mασαχουσέτης των HΠA, δυο αναρχικοί μετανάστες εργάτες από την Iταλία, εκτελέστηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα. Eίχε προηγηθεί μια 7χρονη δικαστική μάχη και μαζικές κινητοποιήσεις για την σωτηρία τους, αλλά στο τέλος ο Nόμος νίκησε. H Aμερική του πλούτου και της δύναμης, οι αστυνόμοι, οι δικαστές, οι ευϋπόληπτοι πολίτες, οι πατριώτες, νίκησαν. Oι δύο “ξένοι” εργάτες, ένας πλανόδιος ψαράς κι ένας τσαγκάρης, που σήκωσαν κεφάλι και μίλησαν για μια κοινωνία χωρίς πολέμους, πατρίδες, κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση, συνετρίβησαν… Στις 23 Aυγούστου 1927, οι μετανάστες “εχθροί του έθνους και της τάξης” αναπαύονταν μέσ’ τα μαύρα κοστούμια τους σε μια μικρή νεκρική αίθουσα του Nορθ Eντ της Bοστώνης. O Nόμος είχε νικήσει αλλά η Δικαιοσύνη είχε νικηθεί. H Aμερική των φτωχών και των κατατρεγμένων, των μεταναστών και των μαύρων είχε νικηθεί. Mαζί τους είχαν νικηθεί χιλιάδες συμπαραστάτες στο Λονδίνο, το Παρίσι, την Πόλη του Mεξικού, στο Mπουένος ʼϋρες και αλλού, που διαδήλωναν με σύνθημα: “Oι Σάκκο και Bαντσέτι πρέπει να σωθούν”. Tότε, οι φωνές κατά της εκτέλεσης των Σάκκο και Bαντσέτι είχαν θεωρηθεί μέρος της “διεθνούς κόκκινης συνωμοσίας”. Πολλά χρόνια αργότερα, στην 70 επέτειο, η πόλη της Bοστώνης αποφάσισε να αναγείρει μπρούτζινο άγαλμα στη μνήμη τους, αναγνωρίζοντας ότι η δίκη τους δεν ήταν δίκαιη. Στην εποχή της, η υπόθεση Σάκκο και Bαντσέτι συντάραξε την Aμερική και όλο τον κόσμο. Eκτός από εργατικές, σοσιαλιστικές, κομμουνιστικές και αναρχικές οργανώσεις που κινητοποιήθηκαν, πολλοί διανοούμενοι επίσης διαμαρτυρήθηκαν. Aνάμεσα σ αυτούς που είχαν υψώσει φωνή διαμαρτυρίας ήταν ο μέγας φυσικός και πατέρας της θεωρίας της Σχετικότητας ʼλμπερτ Aϊνστάιν, ο συγγραφέας Xέρμπερτ Tζ. Oυέλς, ο Mπέρναρντ Σόου κ.ά.

Oι Σάκκο και Bαντσέτι εκτελέστηκαν, αλλά ποτέ δεν ξεχάστηκαν απ’ τους πρωτοπόρους εργάτες και την προοδευτική διανόηση. Στην Aμερική, ιδιαίτερα, στη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίες του ’60 η μνήμη των Σάκκο και Bαντσέτι ξαναζωντάνεψε καθώς η γνωστή ριζοσπάστρια τραγουδίστρια Tζόαν Mπαέζ τραγούδησε για τον Nικόλα (Σάκκο) και Mπάρτ (Bαρθολομαίο Bαντσέτι), ενώ ένα κινηματογραφικό έργο γυρίστηκε.

H υπόθεση, που εξελίχτηκε στην πιο πολύκροτη πολιτική δίκη στην Aμερική στον 20ο αιώνα, άρχισε ως εξής: Στις 15 Aπρίλη 1920 ένας ταμίας και ένας φρουρός μετέφεραν 15.776 δολλάρια ενός εργοστασίου στον κεντρικό δρόμο του Σάουθ Mπρέιντρι, μιας μικρής βιομηχανικής πόλης νοτίως της Bοστώνης.

Δύο άνδρες τους πυροβόλησαν, τους σκότωσαν και λήστεψαν το χρηματοκιβώτιο. Oι δύο ένοπλοι διέφυγαν με αυτοκίνητο που οδηγούσαν συνεργοί τους. Oι γκάνγκστερς ήταν συνολικά 4 ή 5.

Tρεις βδομάδες αργότερα, το βράδυ της 5ης Mαΐου 1920 δύο Iταλοί, οι Nικόλα Σάκκο και Mπαρτολομέο Bαντσέτι συνελήφθησαν από την αστυνομία.

Στις τσέπες τους, σύμφωνα με την κατηγορία, βρέθηκαν όπλα και στις τσέπες του Σάκκο προκηρύξεις για μια συγκέντρωση αναρχικών, στην οποία ο Bαντσέτι ήταν κύριος ομιλητής. Oι συλληφθέντες, στην ανάκριση έπεσαν σε αντιφάσεις. Aν και αρχικά όλες οι ερωτήσεις περιστρέφονταν γύρω από την πολιτική τους δραστηριότητα, τους κατηγόρησαν για την ένοπλη ληστεία και τους φόνους στο Mπρέιντρι. Στον Bαντσέτι, επιπλέον, φόρτωσαν και μια άλλη, αποτυχημένη ληστεία που υποτίθεται είχε διαπράξει στις 24 Δεκεμβρίου 1919, στη γειτονική πόλη Mπριτζγουώτερ.

Aντίθετα με τη συνήθη πρακτική των δικαστηρίων της Mασαχουσέτης ο Bαντσέτι δικάστηκε το καλοκαίρι του 1920 για την δευτερεύουσα κατηγορία, για την αποτυχημένη ληστεία στο Mπριτζγουώτερ.

Παρά το ισχυρό άλλοθι, βεβαιωμένο από πολλούς αυτόπτες μάρτυρες, ο Bαντσέτι κηρύχθηκε ένοχος και καταδικάστηκε σε 10 χρόνια φυλακή. Oι περισσότεροι μάρτυρες που κατέθεσαν υπέρ του Bαντσέτι ήταν Iταλοί που μιλούσαν άσχημα τα αγγλικά και οι μαρτυρίες τους, με τη βοήθεια μεταφραστή, δεν έπειθαν τους αμερικανούς δικαστές. Eπιπλέον η υπερασπιστική γραμμή του Bαντσέτι ήταν να μην αποκαλυφθούν οι ριζοσπαστικές πολιτικές του δραστηριότητες, φοβούμενος τις επιπτώσεις.

“Ίσως αυτός ο άνδρας να μην διέπραξε το έγκλημα για το οποίο κατηγορείται. Eίναι όμως ηθικά ένοχος γιατί αποτελεί εχθρό των υπαρχόντων θεσμών της χώρας”, είπε ο δικαστής απευθυνόμενος στους ενόρκους.

H καταδίκη του Bαντσέτι στην πρώτη δίκη έδινε το σήμα για το τι θα επακολουθούσε στη δεύτερη. Στη δεύτερη δίκη, για την ένοπλη ληστεία στο Mπρέιντρι, με συμβουλή του αναρχικού ηγέτη Kάρλο Tρέσκα, διορίστηκε συνήγορος υπεράσπισης των Bαντσέτι και Σάκκο ο γνωστός στους σοσιαλιστικούς κύκλους δικηγόρος Φρεντ Mουρ. O τελευταίος είχε συχνά υπερασπίσει απεργούς του κινήματος των Bιομηχανικών Eργατών Kόσμου (IWW) και άλλων κλάδων. H ριζική αλλαγή της υπερασπιστικής τακτικής ήταν απολύτως αναγκαία. Bασικά επρόκειτο για μια πολιτική δίκη και όχι δίκη του κοινού ποινικού δικαίου. ʼλλωστε η αστυνομία δεν προσκόμισε καμμιά απόδειξη ότι αυτοί οι δυο άνθρωποι διέπραξαν τη ληστεία και τους φόνους. Tο μόνο “στοιχείο” ήταν ότι είναι αναρχικοί και “ξένοι” (ήταν δηλαδή “συνήθεις ύποπτοι” κατά τη σημερινή ορολογία).

H σύλληψη και δίκη των Σάκκο και Bαντσέτι συνέπιπτε με τη περίοδο της μεγαλύτερης πολιτικής καταστολής στη ιστορία της Aμερικής – την περίοδο που ονομάστηκε “Red Scare” (=Kόκκινος Πανικός ή Kόκκινος Kίνδυνος) το 1919-20 το ιστορικό αντίστοιχο του σημερινού Πολέμου κατά της Tρομοκρατίας?

Tο ειρηνιστικό και φιλελεύθερο πρόσωπο των Hνωμένων Πολιτειών ήταν πλέον παρελθόν. H είσοδος της Aμερικής στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά τις αρχικές ειρηνόφιλες διακηρύξεις, σηματοδοτούσε το πέρασμά της στον ιμπεριαλισμό με όλη τη δύναμη και τη μανία του ισχυρού νεοφώτιστου.

Ένα ξενόφοβο, πατριωτικό και αντιδραστικό κλίμα διαμορφώθηκε, που γινόταν όλο και χειρότερο καθώς το εργατικό κίνημα επίσης φούντωνε. Oι ξένοι, οι μετανάστες, οι αναρχικοί, οι σοσιαλιστές, που αντιτάσσονταν στον πόλεμο και ταυτόχρονα οργάνωναν απεργίες, αναγορεύονταν σε κύριο εχθρό.

Mέσα στο κλίμα ξενοφοβίας, εκρήξεων μερικών βομβών και μεγάλων απεργιών, ο υπουργός δικαιοσύνης της κυβέρνησης Γουίλσον, Πάλμερ, στηριζόμενος σ’ ένα διάταγμα της εποχής του πολέμου εγκαινιάζει τις διώξεις των ριζοσπαστών μεταναστών, αναρχικών και κομμουνιστών. Xιλιάδες ξένοι συλλαμβάνονται και δικάζονται στα στρατοδικεία.

Πεντακόσιοι απελαύνονται παράνομα και άλλοι, ανάμεσά τους και η Έμα Γκόλντμαν, εκτοπίζονται στη Pωσία. Aμερικανοί υπήκοοι σύρονται στα δικαστήρια, τα ατομικά δικαιώματα παραβιάζονται κατάφωρα.

Oι Σάκκο και Bαντσέτι δεν είχαν σε βάρος τους καμμιά προηγούμενη κατηγορία του κοινού ποινικού δικαίου, αλλά συμμετείχαν στην διοργάνωση μαχητικών απεργιών και αντιπολεμικής προπαγάνδας. Kαι οι δύο ήταν γνωστοί υποστηρικτές της ιταλόφωνης εφημερίδας “Cronaca Sovversiva” (Aνατρεπτικά Xρονικά) μιας αναρχικής εφημερίδας μεγάλης κυκλοφορίας, την οποία οι αρχές φοβούνταν για την αντιπολεμική της προπαγάνδα και την υιοθέτηση μεθόδων επαναστατικής βίας. Tα “Xρονικά” απαγορεύτηκαν αμέσως μετά την είσοδο των HΠA στον A’ Παγκόσμιο Πόλεμο το 1917. O εκδότης τους Λουΐτζι Γκαλλεάνι συνελήφθη και εξορίστηκε στην Iταλία.

Ένας πρώην εκδότης των “Xρονικών” αυτοανατινάχτηκε σε μια βομβιστική απόπειρα μέσα στο γραφείο του υπουργού δικαιοσύνης Πάλμερ. Eκμεταλλευόμενο αυτό το επεισόδιο, το Kογκρέσο ψήφισε κονδύλια για αντι-ριζοσπαστικές έρευνες και τοποθέτησε τον Έντγκαρ Xούβερ διευθυντή του Παραρτήματος Γενικών Πληροφοριών. H υπόθεση των Σάκκο και Bαντσέτι ήταν η πρώτη σημαντική υπόθεση του Xούβερ στη νέα υπηρεσία.

Tο 1920, καθώς οι Iταλοί αναρχικοί προσπαθούσαν να ανασυγκροτηθούν, ο Aντρέας Σαλσέντο, σύντροφος των Σάκκο και Bαντσέτι, συνελήφθη και ενώ βρισκόταν στο υπουργείο δικαιοσύνης υπό συνοδεία, δολοφονήθηκε. Στη μνήμη αυτού, ο Bαντσέτι θα μιλούσε τη βραδιά που συνελήφθη.

Mέσα σ’ αυτό το κλίμα αντι-αριστερής υστερίας συνελήφθησαν και παραπέμφθηκαν σε δίκη οι δύο μετανάστες αγωνιστές, ο τσαγκάρης Σάκκο και ο πλανόδιος ψαράς Bαντσέτι.

H κατάσταση επιδεινώθηκε τα αμέσως επόμενα χρόνια, μετά την ήττα του Δημοκρατικού και την άνοδο του Pεπουμπλικανικού κόμματος. H επαφή με την Eυρώπη είχε προκαλέσει απογοητεύσεις και φόβους μη μολυνθεί ο “αμερικάνικος τρόπος ζωής” από τα μικρόβια του παλιού κόσμου, τα κοινωνικά κινήματα που αναστάτωναν την Eυρώπη. H μπολσεβίκικη επανάσταση τους είχε τρομάξει. Oι επιπτώσεις της κρίσης στην αγροτική οικονομία με την ταυτόχρονη άνθηση της βιομηχανίας και της χρηματιστικής κερδοσκοπίας αναστάτωνε τα ήθη και τα έθιμα. Oι αξίες της αγροτικής Aμερικής του 19ου αιώνα υποσκάπτονταν. Tο εύκολο αντίδοτο ήταν η αντι-αριστερή υστερία, ο περιορισμός της εισόδου νέων μεταναστών, η ποτοαπαγόρευση, η Kου Kλουξ Kλαν, ο πουριτανισμός και η προσκόλληση στο αλάθητο της Aγίας Γραφής.

H αλλαγή της υπερασπιστικής γραμμής που έκανε ο Φρεντ Mουρ άλλαξε το σκηνικό της δίκης. Δημόσιες συγκεντρώσεις οργανώθηκαν, ζητήθηκε και κερδήθηκε υποστήριξη από εργατικά συνδικάτα και διεθνείς οργανώσεις, άρχισαν νέες έρευνες, και εκδόθηκαν δεκάδες χιλιάδες φυλλάδια στις HΠA και σ’ όλο τον κόσμο.

H δίκη που κράτησε έξι εβδομάδες εξελίχθηκε σε μια οξεία αντιπαράθεση πατριωτισμού και ριζοσπαστισμού ανάμεσα στην κατηγορούσα αρχή και την υπεράσπιση. Παρά την έλλειψη στοιχείων, στις 14/7/1921 το δικαστήριο έκρινε ενόχους τους Σάκκο και Bαντσέτι για ένοπλη ληστεία μετά φόνου.

Ωστόσο η ετυμηγορία δεν σταμάτησε την καμπάνια αλληλεγγύης στους δύο μετανάστες αγωνιστές. Παράλληλα συνεχίστηκαν οι νομικές ενέργειες στο τοπικό και ομοσπονδιακό δικαστήριο για επανάληψη της δίκης.

Παρουσιάστηκαν αποδείξεις ψευδορκίας των μαρτύρων κατηγορίας, παράνομες δραστηριότητες της αστυνομίας και των ομοσπονδιακών αρχών. Aκόμα, ένας καταδικασμένος σε θάνατο ληστής τράπεζας, ο Σελεστίνο Mαντέιρο, ομολόγησε ότι ήταν παρών στο έγκλημα του Σάουθ Mπρέιντρι. Δεν ήταν οι Σάκκο και Bαντσέτι εκεί αλλά η διαβόητη συμμορία του Mορέλλι. Όμως ο δικαστής Γουέμπστερ Θάυερ απέρριπτε όλες τις προσφυγές.

Στο μεταξύ, η τακτική του δικηγόρου Mουρ, μοντέρνα (για την εποχή της) και αποτελεσματική, απαιτούσε μεγάλα χρηματικά ποσά για την οργάνωση της καμπάνιας, γεγονός που προκαλούσε τη δυσαρέσκεια των συντρόφων των Σάκκο και Bαντσέτι, οι οποίοι είναι αλήθεια τα μάζευαν από προσφορές του φτωχόκοσμου. Όταν ο Mούρ αποφάσισε να προσφέρει ένα μεγάλο ποσό ως αμοιβή για να βρεθούν οι πραγματικοί εγκληματίες, η σύγκρουση έγινε οξύτατη αφού κάτι τέτοιο αντίκειται στην αναρχική ιδεολογία. Έτσι, ο Mουρ παραμερίστηκε, το 1924, και αντικαταστάθηκε από τον δικηγόρο της Bοστώνης Γουίλιαμ Tόμπσον.

O τελευταίος, ένας Bραχμάνος, χωρίς ιδιαίτερες συμπάθειες στις ιδέες των δύο ανδρών, δεν έδινε έμφαση στον πολιτικό χαρακτήρα της δίκης.

Bεβαίως, η δίκη είχε πάρει τέτοιες διαστάσεις που ήταν αδύνατο να της αλλάξει κανείς το χαρακτήρα. Oι εκδηλώσεις συμπαράστασης συνεχίζονταν από εργάτες και διανοούμενους, στις HΠA και στον υπόλοιπο κόσμο. Για τους ανθρώπους του κατεστημένου, τους συντηρητικούς και τους πατριώτες, όπως ο καθηγητής νομικής του πανεπιστημίου Xάρβαρντ Φέλιξ Φρανκφούρτερ, ήταν μια αναμέτρηση του “νόμου και της τάξης” μ’ αυτούς που επιτίθονταν στον “αμερικάνικο τρόπο ζωής”.

Στις 9 Aπρίλη 1927, μετά την απόρριψη όλων των νομικών ενστάσεων απαγγέλθηκε η θανατική καταδίκη στους Σάκκο και Bαντσέτι. Mεγάλες διαδηλώσεις οργανώθηκαν στο Παρίσι, Λονδίνο, Mεξικό, Mπουένος ʼϋρες, αλλά η επιτροπή νομικών αποτελούμενη από τον Λώρενς Λόουελ πρόεδρο του πανεπιστημίου Xάρβαρντ, Σάμιουελ Στράτον του MIT και τον Pόμπερτ Γκράντ ένα συνταξιούχο δικαστή, έδωσε τελεσίδικη απόφαση. Στις 23 Aυγούστου 1927 οι Σάκκο και Bαντσέτι οδηγήθηκαν στην ηλεκτρική καρέκλα.

Oι Σάκκο και Bαντσέτι πέθαναν στην ηλεκτρική καρέκλα, αλλά ζουν στις μνήμες και στις καρδιές μας. Στις μνήμες και στις καρδιές των απόκληρων και των καταπιεσμένων όλου του κόσμου. Oι αξιότιμοι δικαστές που τους καταδίκασαν είναι τυλιγμένοι στο όνειδος. Oι Σάκκο και Bαντσέτι είναι ήρωες, συνείδηση της προοδευτικής και αγωνιζόμενης ανθρωπότητας, σύμβολα του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση. Oι Σάκκο και Bαντσέτι είναι νικητές.

Xθες οι δήμιοι νίκησαν. Σήμερα η πόλη της Bοστώνης υψώνει μνημείο στα θύματα. Aύριο, η εργαζόμενη Aμερική, οι εργαζόμενοι όλου του κόσμου, θα νικήσουν την Aμερική του πλούτου, της δύναμης και της αδικίας, θα ανατρέψουν την καπιταλιστική κοινωνία της εκμετάλλευσης, της καταπίεσης και των πολέμων. Mια νέα πανανθρώπινη κοινωνία θα ανατείλει, η κοινωνία που ονειρεύτηκαν ο φτωχός τσαγκάρης και ο πλανόδιος ψαράς.

« Διώκομαι επειδή είμαι ριζοσπάστης και όντως είμαι ριζοσπάστης. Διώκομαι επειδή είμαι ιταλός και όντως είμαι ιταλός. Yποφέρω περισσότερο για την οικογένειά μου και για τους πολυαγαπημένους μου παρά για τον εαυτό μου. Αλλά είμαι τόσο πεπεισμένος πως έχω δίκιο , που αν μπορούσατε να με εκτελέσετε δυο φορές και αν εγώ μπορούσα να ξαναγεννηθώ δυο φορές, θα ζούσα ξανά και θάκανα ό,τι έχω ήδη κάνει» - Mπαρτολομέο Bαντσέτι, 1927

http://www.kar.org.gr/?p=16594

_________________
Μας κλεβουν το ποδοσφαιρο..κι'εμεις σκοτωνομαστε μεταξυ μας.Δεν θα γινουμε ΠΟΤΕ...σαν αυτους.ΟΧΙ βια στα γηπεδα.Ο Τιτορμος,στο ΣΩΣΤΟ εμβλημα του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ Γ.Φ.Σ  ειναι στραμμενος ΑΡΙΣΤΕΡΑ ...ΟΧΙ δεξια...!!!


coldlife
Moderator
Moderator

Αριθμός μηνυμάτων: 9368
Ηλικία: 37
Τόπος: Νεος Κοσμος,Αθηνα
Ομάδα: Παναιτωλικός
Ομάδα: ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γ.Φ.Σ
Registration date: 05/08/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από coldlife στό Πεμ Apr 11, 2013 12:16 pm

Η τοπογραφία του τρόμου – Φωτογραφική ανατομία του ναζισμού

Το ότι εβδομηντατόσα χρόνια μετά, πρέπει να εξηγήσεις εξ αρχής τι σημαίνει φασισμός, δεν το λες και μεγάλη πρόοδο. Ένα μίγμα αμορφωσιάς, απόγνωσης και καφρίλας έχει καθηλώσει ένα αδικαιολόγητα ευμεγέθες κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας στην ευκολία των παράλογων επιχειρημάτων. Των βολικών γενικεύσεων. Των… ασυνείδητων επιλογών… λέω να σε πάω μία βόλτα. Έρχεσαι;




Στο κέντρο του Βερολίνου, υπάρχει μία μεγάλη έκταση που μετά το τέλος του πολέμου, παρέμεινε γιαπί. Βλέπεις, σε ετούτο το σημείο υψώνονταν κάποτες τα κτήρια της Γκεστάπο και των Ες Ες. Ακριβώς εδώ βρισκόταν το διοικητικό κέντρο του Χίτλερ και των συνεργατών του. Οι βομβαρδισμοί των συμμάχων ισοπέδωσαν το μέρος, που εν συνεχεία υπάχθηκε στο Δυτικό Βερολίνο και σχεδόν γιαπί παραμένει μέχρι τις μέρες μας.



Σα να μην του έφθαναν οι ήδη βεβαρυμένες ιστορικές του φορτίσεις, μερικά χρόνια αργότερα, πέρασε από δίπλα του και το τείχος, που έχτισαν οι Σοβιετικοί για να περιφράξουν τον παραλογισμό τους. Πίσω από το τείχος, παραμένουν θλιμμένα κάποια από τα κτήρια του ανατολικού ολοκληρωτισμού, σε μία πόλη με πολλαπλές ταυτότητες και σύνθετα ιστορικά συμπλέγματα.



Περπατώντας εντός της έκτασης και κατά μήκος του τείχους (που σε αυτό του το τμήμα, έχει παραμείνει σχεδόν ανέπαφο, ως ιστορικό τεκμήριο μνήμης και αναστοχασμού), συναντάς κάτω από ειδικές μεταλλικές κατασκευές, τα υπόγεια των κυβερνητικών κτηρίων των Ναζί.



Καλωσήρθατε στην “τοπογραφία του τρόμου”. Πιαστείτε όλοι από το χέρι και ας κάμουμε μία σύντομη αναδρομή στην αδυσώπητη και αναπόδραστη αλήθεια της φασιστικής βίας.



Στο μέσον της έκτασης, οι Γερμανοί έχουν φτιάξει πολύ προσφάτως ένα λιτό μουσείο από μέταλλο και γυαλί, για να στεγάσουν το δύσκολο και ενοχικό θέμα του Ναζισμού. Μέσα από μία σειρά φωτογραφικών ντοκουμέντων και σύντομων κειμένων, επιστρέφουν σε μία από τις πλέον καταίσχυντες στιγμές της πανανθρώπινης ιστορίας: την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία και την πραγμάτωση της φασιστικής ιδεολογίας.



Την ιστορία την ξεύρεις καλά. Όλα ξεκίνησαν μέσα στο χάος και την οικονομική δυσπραγία που επέβαλαν οι δυτικοί στην ηττημένη Γερμανία μετά το τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η υψηλή ανεργία, η ανέχεια και η απόγνωση των λαϊκών τάξεων αποτέλεσε το πρόσφορο έδαφος για την ανάδειξη του Χίτλερ και την ευρεία υποστήριξη των επιχειρημάτων του: μειονότητες όπως οι Εβραίοι μάς κατατρώνε τον πλούτο, η ανωτερότητα της φυλής μας αποδεικνύεται από τη λαμπρή ιστορία μας, όλοι οι υπόλοιποι λαοί είναι φυλετικά κατώτεροι και άρα θα πρέπει να παταχθούν, οι πολιτικοί είναι διεφθαρμένοι και αναποτελεσματικοί, η βία κατά πάντων είναι δικαιολογημένη όταν ενδύεται το μανδύα του εθνικού συμφέροντος, χρησιμοποιούμε τη δημοκρατία για να επιβάλουμε τον ολοκληρωτισμό.



Και κάπως έτσι ξεκίνησαν τα πρώτα ξεσπάσματα βίας. Κατά των “προφανών” εχθρών του λαού: των ξένων. Στην πάνω φωτογραφία, δεν σου κάμει τόσο εντύπωση το πλήθος των όσων συγκεντρώθηκαν για να χαζέψουν το σπάσιμο και την καταστροφή ενός εβραϊκού μαγαζιού. Σου κάμουν μεγαλύτερη εντύπωση, οι χαρούμενες, γελαστές φάτσες των ανθρώπων που γύρισαν να κοιτάξουν το φωτογραφικό φακό, ενόσω εκτυλισσόταν δίπλα τους μία πράξη απροκάλυπτης βίας.



Το ίδιο και στις επόμενες φωτογραφίες. Οι Ναζιστές έχουν καταλάβει την εξουσία και προχωρούν σε εκδιώξεις ή συλλήψεις Εβραίων και κατασχέσεις περιουσιών. Πίσω από το σκοινί, το φιλοθεάμων πλήθος παρακολουθεί και δεν λείπουν τα χαμόγελα.



Ντυμένες με τα καλά τους παλτουδάκια και τα καπέλα τους, οι Εβραίες εγκαταλείπουν τα σπίτια και τις περιουσίες τους, χωρίς να καλογνωρίζουν τι σχέδια έχει στο νοσηρό μυαλό του το νέο καθεστώς, για την περίπτωσή τους. Αστές της εποχής, αξιοπρεπείς στην εμφάνιση και σίγουρα θορυβημένες, έχουν βρεθεί ξαφνικά στο επίκεντρο μίας λαϊκής αρένας που στήθηκε για να τις δει να εξευτελίζονται.



Ηλικιωμένες κυρίες εν σειρά οδηγούνται στο άγνωστο. Εξιλαστήρια θύματα ενός λαού που διψάει για αίμα και αντεκδίκηση.



Οι Ναζί προχωρούν σε παραδειγματικές κατασχέσεις και συστηματικούς εκφοβισμούς. Πρόσεξε και πάλι το πλήθος που παρακολουθεί.



Με τα χαρτιά τους στο χέρι, σε μεγάλες ουρές, περιμένουν να ιδούν τι θα απογίνουν. Βλέπεις στα πρόσωπά τους την κούραση, κάποιο φόβο, ίσως και περιέργεια. Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί που θα οδηγήσει το τρενάκι του φασισμού. Ξεκινάει έτσι απλά: από μερικές προσαγωγές, μερικές μικρές νίκες που ικανοποιούν και ανακουφίζουν το λαϊκό αίσθημα. Εν συνεχεία, κλιμακώνει τις δράσεις του, ξεδιπλώνει τα πλοκάμια του και στραγγαλίζει τις ελευθερίες. Στο τέλος, κατατρώγει τα σωθικά όλων όσων έρχονται σε επαφή μαζί του και διασπείρει το μίσος και τον τρόμο. Καταλήγει πάντοτε στην καταστροφή. Έτσι ακριβώς. Και τόσο προβλέψιμα.



Δες προσεκτικά τους ανθρώπους που κάθονται και περιμένουν με την καρτέλα περασμένη στο στήθος τους. Κοίταξέ τους πολύ προσεκτικά. Και ύστερα δες αυτό το παιδί.Δες προσεκτικά τους ανθρώπους που κάθονται και περιμένουν με την καρτέλα περασμένη στο στήθος τους. Κοίταξέ τους πολύ προσεκτικά. Και ύστερα δες αυτό το παιδί.



Είναι μέρος μίας μεγαλύτερης φωτογραφίας που έχει ως θέμα την εκκένωση μίας συνοικίας Εβραίων. Αλλά έκαμα ζουμ. Και στάθηκα στο βλέμμα του και στην ανάταση των χεριών του. Από πίσω το όπλο του γερμανού στρατιώτη και μπροστά το παιδί. Αυτός είναι ο φασισμός και δεν έχει κανείς ούτε ένα ελαφρυντικό.



Έπειτα εστίασα σε αυτό το ειρωνικό χαμόγελο. Του στρατιώτη που παρακολουθεί με προφανή ικανοποίηση, τον εξευτελισμό ενός ανθρώπου.



Το επόμενο στάδιο είναι η διαπόμπευση. Των όσων δεν εκπληρώνουν τα κριτήρια. Όσων δεν ταιριάζουν στο προκρούστειο κρεβάτι του φαντασιακού ιδεότυπου.



Και η περιφορά τους μπροστά από τα αδηφάγο και αποκτηνωμένο πλήθος. Που ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΕΙ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗΝ ΤΟΥ ΕΥΘΥΝΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ.



Σφίχτηκε η καρδιά μου, ένιωσα αηδία. Διέκοψα για λίγο την ανάγνωση των φωτογραφιών και κατέφυγα στο εσωτερικό αίθριο του μουσείου για να πάρω μία ανάσα.



Κοίταξα κάτω τα βότσαλα. Ψιλόβρεχε έξω, έχουν αρχίσει και τα κρύα. Υγρές και γκρίζες οι πέτρες δεν αφήνουν να φυτρώσει τίποτα σε ετούτο εδώ το μέρος.



Επέστρεψα στην έκθεση. Χάζεψα μερικές φωτογραφίες με στελέχη της Γκεστάπο να ποζάρουν γελαστά στη γερμανική ύπαιθρο. Διάβασα με προσοχή τις λεζάντες, τα ονόματα, τα κατορθώματα του καθενός. Άλλος κατέκαψε ανθρώπους, άλλος οδήγησε εκατοντάδες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, άλλος συμμετείχε σε δολοφονικές επιθέσεις κατά αμάχων.



Αναρωτήθηκα πώς έφθασαν σε αυτές τις θέσεις όλοι αυτοί. ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΨΗΦΗΣΕ,ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΕΔΕΙΞΕ,ΚΑΠΟΙΟΣ ΠΑΡΕΛΕΙΨΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΓΚΑΛΕΣΕΙ ...όταν άρχιζαν να εκφράζουν δημοσίως τον παραληρηματικό λόγο τους.



Ύστερα μελέτησα την ενότητα για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Όχι, δεν υπάρχει κάτι που δεν ήξευρα ή που δεν φανταζόμουν. Έχω άλλωστε επισκεφθεί το Νταχάου και ποτέ δεν θα το ξεχάσω όσο ζω. Εντούτοις, κάθε φορά, τη νιώθω τη γροθιά στο στομάχι.



Ο πατέρας μου που τον έχει ζήσει τον πόλεμο, μου έχει πει ότι κατά τη διάρκεια της κατοχής δεν είχαν ιδέα περί στρατοπέδων συγκέντρωσης. Δεν ήξευραν ούτε που οδηγούνταν όλοι όσοι συλλαμβάνονταν, ούτε βεβαίως γνώριζαν περί των φρικαλέων πειραμάτων, των βασανιστηρίων και των φούρνων. Όταν τελείωσε ο πόλεμος και γύρισαν γιομάτοι αγωνία οι όσοι επέζησαν από το Άουσβιτς και το Νταχάου, τότε μόνο αντιλήφθηκε ο κόσμος το μέγεθος του εγκλήματος. Τη συμφορά που προκάλεσε το μίσος.



Αυτός ο χάρτης δείχνει από που μεταφέρονταν συλληφθέντες προς το Άουσβιτς. Ναι, και από την Ελλάδα. Από τη Θεσσαλονίκη, τη Ρόδο, την Αθήνα, την Κέρκυρα και τα Γιάννενα.



Στην Ελλάδα, αφιερώνεται και μία πολύ ενδιαφέρουσα ενότητα. Που περιλαμβάνει φωτογραφίες από τις θηριωδίες στα ελληνικά χωριά, από την πείνα κατά τη διάρκεια της κατοχής και από τον ηρωικό -ναι, ηρωικό- τρόπο που απέκρουσε η χώρα μας το φασισμό.



Ένας ολόκληρος τοίχος καλύπτεται με καρτέλες των εργαζόμενων στα Ες Ες και τη Γκεστάπο. Πολύχρωμες χαρτονένιες καρτέλες. Θα μπορούσε να είναι και ένα εικαστικό αποτέλεσμα, μία σύνθεση ενός μοντέρνου καλλιτέχνη. Αλλά είναι απλώς τα φαντάσματα που στοιχειώνουν ετούτο εδώ το μέρος.



Δυο-τρία πράγματα θέλω να σου δείξω ακόμη και θα σε αφήσω. Το πρώτο είναι αυτές οι φυσιογνωμίες. Είναι γυναίκες δεσμοφύλακες και νοσοκόμες που υπηρέτησαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Παρατήρησε τη σκληρότητα και την απανθρωπιά στα βλέμματά τους. Από ένα σημείο και μετά, εάν αφήσεις να σε καταλάβει το μίσος, η όποια ηθική σου υπόσταση ακυρώνεται. Ένα κτήνος γίνεσαι.



Επίσης να σου δείξω αυτή τη φωτογραφία από τις δίκες που ακολούθησαν μετά το τέλος του πολέμου. Οι θαρραλέοι παλικαράδες κρύβουν τώρα τα πρόσωπά τους από το φωτογραφικό φακό. Αλλά δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς καταλαβαίνεις για τι ανθρωπάρια πρόκειται.



Και κάτι ακόμα που θα βρεις πολύ ενδιαφέρον. Σε αυτό το πλήθος όλοι χαιρετούν ναζιστικά.



Όλοι εκτός από έναν.



Και ίσως αυτός ο ένας, να σώζει κάπως τα προσχήματα για τους Γερμανούς που δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν συνειδησιακά αυτή τη δυσβάσταχτη ιστορική ενοχή. Άλλοι είναι σε φάση άρνησης, άλλοι σε φάση αδιαφορίας, άλλοι ειλικρινώς ντρέπονται για τους μπαμπάδες ή τους παππούδες τους που συμμετείχαν σε αυτό το έγκλημα.



Για το τέλος, σου άφησα ετούτη τη φωτογραφία. Ένα ζευγάρι σε μία τρυφερή, ανθρώπινη στιγμή. Από πάνω του, τα σημαιάκια με τον αγκυλωτό σταυρό. Θα σου την αφήσω ασχολίαστη.



Ο βαρύς φθινοπωρινός ουρανός σκέπασε με θλίψη την πόλη. Βγήκα από το μουσείο συντετριμμένος. Αλλά εξαιρετικά σίγουρος. Ότι η ιστορική μνήμη είναι βαρύ καθήκον των λαών. Και ότι η υπευθυνότητα, η λογική και η ευθυκρισία δεν είναι καθόλου δεδομένες. Δυστυχώς, καθόλου δεδομένες.

Εάν είναι να υψώσεις στο μπαλκόνι σου τη σημαία μεθαύριο, ας ξεύρεις τουλάχιστον γιατί το κάμεις. Και ας το κάμεις για τους σωστούς λόγους.

http://www.kar.org.gr/?p=16675

_________________
Μας κλεβουν το ποδοσφαιρο..κι'εμεις σκοτωνομαστε μεταξυ μας.Δεν θα γινουμε ΠΟΤΕ...σαν αυτους.ΟΧΙ βια στα γηπεδα.Ο Τιτορμος,στο ΣΩΣΤΟ εμβλημα του ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΥ Γ.Φ.Σ  ειναι στραμμενος ΑΡΙΣΤΕΡΑ ...ΟΧΙ δεξια...!!!


coldlife
Moderator
Moderator

Αριθμός μηνυμάτων: 9368
Ηλικία: 37
Τόπος: Νεος Κοσμος,Αθηνα
Ομάδα: Παναιτωλικός
Ομάδα: ΠΑΝΑΙΤΩΛΙΚΟΣ Γ.Φ.Σ
Registration date: 05/08/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Απ: ΚΡΥΜΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δημοσίευση από john gate-5- στό Παρ Apr 12, 2013 6:15 pm

Τι κρίμα που οι σύγχρονοι Γερμανοί προσπαθούν να αποποιηθούν τις ναζιστικές τακτικές τους αλλά...δεν τα καταφέρνουν.
Τζάμπα τα ''μουσεία''.

john gate-5-
Total member

Αριθμός μηνυμάτων: 9702
Ομάδα: Πιερικός
Registration date: 27/11/2009

Επιστροφή στην κορυφή Go down

Σελίδα 19 από 29 Previous  1 ... 11 ... 18, 19, 20 ... 24 ... 29  Next

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή


Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης